IoniaNet  


Poll ID does not exist.
Για την σωστή ανάγνωση του website πρέπει να έχετε εγκατεστημένα στον υπολογιστή σας, τα παρακάτω προγράμματα.


ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΣΤΟΝ ΙΩΝΙΚΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ Η ΝΕΑ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΗ 
Τα νέα της πόλης μας

Από δεξιά, η κ. Μυρτώ Τσαούση, ο ποιητής Κώστας Στούπης, η κ. Ίλια Μέγα, ο κ. Νίκος Κακαδιάρης,  η κ. Καλλιόπη Στεριάδου και ο κ. Γιάννης Κοντίτσης

 

Ήταν μια βραδιά ποιητική και συνάμα συγκινητική. Ο λόγος για την εκδήλωση που διοργάνωσε ο Ιωνικός σύνδεσμος στην κεντρική του αίθουσα (29/11) παρουσιάζοντας το νέο βιβλίο του συμπολίτη μας Κώστα Στούπη «Μικρές Μπαλλάντες».

Για τον Κώστα…

Ο Κώστας σπούδασε Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και ποιήματά του έχουν δημοσιεύσει λογοτεχνικά περιοδικά, ενώ το 2010 εξέδωσε την πρώτη του συλλογή με τίτλο «Χαράδρες σιωπής».

Για όσους γνωρίζουν τον Κώστα και έχουν την τιμή και χαρά να είναι φίλοι του, όπως ο υπογράφων το ρεπορτάζ, πάνω απ’ όλα χάρηκαν, όχι μόνο για την τιμή που του έκανε ο Ιωνικός και οι εξαιρετικοί παρουσιαστές του βιβλίου του, αλλά και γιατί μέσα από την ποίησή του αναγνώρισαν για ακόμα μία φορά, αυτή την άλλη πλευρά του αγαπημένου τους Κώστα. Άνθρωπος χαμηλών τόνων με εκρηκτικό όμως ταμπεραμέντο, συντηρητικός αλλά και επαναστάτης, λιτός για τον εαυτό του, πλουσιοπάροχος για την οικογένεια και τους φίλους του, μοναχικός αλλά και τόσο κοινωνικός, κλειστός αλλά και εκρηκτικός, συνεσταλμένος αλλά και βαθειά ερωτικός.

Μαζί με τον αδελφό του διατηρούν στον Περισσό ένα αρτοποιείο - ζαχαροπλαστείο, οικογενειακή επιχείρηση για πάνω από 75 χρόνια. Εκεί ο Κώστας εργάζεται κι όταν λέμε εργάζεται μιλάμε για σκληρή και πολύωρη δουλειά, επτά μέρες την εβδομάδα. Καλός επαγγελματίας, για κάποιους λίγο απόμακρος, τον παρατηρείς ώρες - ώρες στο μαγαζί του σκεπτικό, λες και πετάει για κάπου αλλού ο νους του. Πολλά τα προβλήματα και οι ευθύνες, τέσσερα παιδιά που υπεραγαπά και η υπόλοιπη οικογένεια, ο νους και κυρίως η καρδιά του Κώστα διψάει, θέλει να πετάξει σ’ ένα κόσμο διαφορετικό, όμορφο, γεμάτο πραγματική αγάπη και ανθρωπιά. Αυτές τις στιγμές πραγματοποιεί ένα άλμα. Η δύσκολη και ανιαρή πραγματικότητα σβήνουν μπροστά από τα μάτια του και ανοίγεται ένας δρόμος με χρώματα και μουσική, ο δρόμος της ποίησης. Στη ζεστή της αγκαλιά ο Κώστας βρίσκει τον έρωτα που τόσο ποθεί να γευτεί και πάλι στην αυθεντική του μορφή. Πετάει μέσα από τους στίχους του σε χώρες άλλες, η ψυχή του απελευθερώνεται και εκπέμπει ένα φως σαν ουράνιο τόξο, ικανό να λούσει όλο το σύμπαν.

Ο Κώστας ψάχνει να διαλυθεί στο απέραντο, να γίνει ένα με τ’ αστέρια, με την πλάση όλη, να βιώσει μια αγάπη γεμάτη πάθος, να εκτιναχτεί μαζί της εκεί ψηλά όπου η ωμή πραγματικότητα δεν μπορεί να ακουμπήσει. Με τους στίχους του μιλάει βασικά για τον Έρωτα, στενάζει μαζί του, ονειρεύεται μαζί του , πονάει με την γλύκα του, θυμάται… Και τότε κάτι αλλάζει. Βιώνει συναισθήματα, γίνεται ο ίδιος ένα συναίσθημα και αναπνέει την ζωογόνο δύναμη της ζωής.

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του Κώστα Στούπη «Μικρές Μπαλλάντες»

Πρόκειται για ένα καλαίσθητο βιβλίο 63 σελίδων που φιλοξενεί 39 ποιήματα. Την επιμέλεια πραγματοποίησε η κ. Βασιλική Αδαμοπούλου, ενώ το εξώφυλλο και τα σχέδια είναι έργο του Ιωνιώτη ζωγράφου κ. Νίκου Κακαδιάρη. Εκδόθηκε από τις «Εναλλακτικές εκδόσεις». Την παρουσίαση του βιβλίου πραγματοποίησαν με επιτυχία η κ. Καλλιόπη Στεριάδου, συγγραφέας, διδάκτωρ Παντείου Πανεπιστημίου, ο κ. Νίκος Κακαδιάρης, ζωγράφος, συγραφέας και η κ. Ίλια Μέγα, συγγραφέας, ποιήτρια. Ποιήματα απήγγειλαν η κ. Μυρτώ Τσαούση, λογοτέχνης και η κ. Εύα Λιγνού, ηθοποιός.

Την εκδήλωση προσφώνησε ο πρόεδρος του Ιωνικού Συνδέσμου κ. Γιάννης Κοντίτσης ο οποίος μίλησε για ένα έντονο και χαρούμενο  ξάφνιασμα που ένιωσε από την ποίηση του Κώστα Στούπη, ευχαριστώντας τους ομιλητές και τους πολλούς φίλους του ποιητή που παρευρίσκοντο στην αίθουσα.

Πρώτη ομιλήτρια η κ. Στεριάδου η οποία ενέταξε τον ποιητή στην ατέλειωτη ανθολογία της Ελληνικής ερωτικής ποίησης. Προσδιόρισε ως στίγμα της ποίησης του Κώστα Στούπη τον έρωτα που κινεί και βουνά, όπως χαρακτηριστικά είπε. Η κ. Στεριάδου αναφέρθηκε σε πλειάδα ερωτικών ποιητών της ελληνικής και παγκόσμιας ποίησης και αναζήτησε τα σημεία σύνδεσής τους με τα ποιήματα του ποιητή. Ο λόγος της βαθιά αναλυτικός και πλούσιος διανθίστηκε με ποιήματα του Κώστα Στούπη που απήγγειλαν θαυμαστά οι κυρίες Τσαούση και Λιγνού. Η κ. Στεριάδου στάθηκε και στα στοιχεία ενός ορατού κοινωνικού προβληματισμού που αναδύει το βιβλίο, αναγκαία συνθήκη για έναν ποιητή που οφείλει να συνοδεύει τα όνειρά του με τους στοχασμούς της καθημερινότητας.

Δεύτερος ομιλητής ο κ. Κακαδιάρης που αναφέρθηκε στην νεανική ερωτική ατμόσφαιρα που αποπνέει το βιβλίο. Στάθηκε και στη δική του συμβολή, μιας και το βιβλίο φιλοτεχνείται με πολλά σχέδια του ως «δροσερές ανάσες», όπως είπε που οφείλουν να ξεκουράζουν τον αναγνώστη. Ο κ. Κακαδιάρης εμβάθυνε στη σημασία των σχεδίων και της εικονογράφησης για τα βιβλία, καταγγέλλοντας την στεγνή από αισθητική βιομηχανία των μαζικών βιβλίων και δίνοντας στην ανάγνωση ένα ρόλο σημαντικό, αυτόν της απόλαυσης.

Τρίτη ομιλήτρια η κ. Μέγα η οποία μίλησε για την γεμάτη συναισθήματα ποίηση του Κώστα Στούπη με κέντρο τον άνθρωπο, για μια ποίηση που μιλάει για την βαθιά και ουσιαστική αγάπη, για τον σεβασμό και την ευγένεια που χαρακτηρίζουν τον ποιητή, χαρακτηριστικά που είναι έκδηλα στην ποίησή του.

Ομιλία του ποιητή Κώστα Στούπη

Τέλος ο ποιητής Κώστας Στούπης, αρκετά συνεσταλμένος, μίλησε για τη γνωριμία του με την ποίηση και το ρόλο της στη ζωή του:

«Τον Τάκη Σινόπουλο είχα τη τιμή να τον γνωρίσω αρχικά ως πελάτη στο μαγαζί του πατέρα μου στον Περισσό. Συνήθως μου έλεγε «έλα από ‘δω εσύ μικρέ» και με οδηγούσε στο χώρο στα ράφια όπου είχαμε τα κρασιά. Μ’ έβαζε να του διαβάζω πέντε – έξι ετικέτες κόκκινων κατά προτίμηση κρασιών και τελικά μ’ εκείνο το ερευνητικό ύφος του, κατέληγε: «Αυτό θα μου δώσεις». Ακριβώς απέναντι υπήρχε το τυπογραφείο του κ. Κώστα Καράλη, όπου επίσης μπαινόβγαινε ο ποιητής για διαφορετικούς βέβαια λόγους. Ψάχνοντας και ρωτώντας το γιο του τυπογράφου Άρη, έμαθα ότι ο κ. Τάκης θα τύπωνε στον πατέρα του κάποιο βιβλίο ποίησης. Κάπως έτσι κατάλαβα ότι ο γιατρός δεν ήταν μόνο γιατρός αλλά και ποιητής.

Λίγα χρόνια αργότερα, φοιτητής πια, στο επίσης βιβλιοπωλείο του φίλου μου Βασίλη Μαγκαναδέλλη στον Περισσό, ανακάλυψα ένα λεπτό βιβλιαράκι. Ήταν «Οι Πέτρες» του Τ. Σινόπουλου, αν  δεν κάνω λάθος το τελευταίο του βιβλίο. Τελευταίο για αυτόν, αλλά το πρώτο σε μένα που μου άνοιξε την πόρτα στο μελαγχολικό ενίοτε σπίτι της ποίησης.

Πριν περίπου ένα μήνα, πρόσφερα από ένα αντίτυπο από τις «Μικρές Μπαλλάντες» σε κάποιους γνωστούς και φίλους. Μετά από λίγες μέρες ήρθε στο μαγαζί ένας εξ αυτών και μου λέει εσένα θέλω – ήθελε να πει δεν ήρθα για ν’ αγοράσω κάτι – μου βάζει στο χέρι ένα μικρό σημείωμα που με πέντε λέξεις μου έλεγε το πόσο συγκινήθηκε αυτός και η γυναίκα του από τα γραφόμενα. Η σκηνή επαναλήφθηκε με αρκετές παρόμοιες περιπτώσεις, όπως του Γιώργου που μπορεί να είναι και ανάμεσά μας σήμερα.

Σε μια συνέντευξή του ο Λ. Πούλιος ποιητής της νέας γενιάς όταν βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης είπε ότι «και ένα βιβλίο μου να πουληθεί, έφτασα στον προορισμό μου», και με το  να «πουληθεί» εννοούσε βέβαια «να διαβαστεί». Σκοπός της γραφής μου είναι να ενεργοποιήσει και να αφυπνίσει αισθήσεις, συναισθήματα σε απόλυτη αρμονία μεταξύ τους. Να μας οδηγήσει μέσα από γόνιμη σκέψη να ζούμε με αλληλοσεβασμό, αξιοπρέπεια, αυταπάρνηση, συνέπεια προς το σύνολο και κυρίως αγάπη για τον συνάνθρωπο.

Αγάπη για την ίδια τη ζωή, με ιδιαίτερη έμφαση στον κυρίαρχο έρωτα. Η οδός προς τον έρωτα, για τον Ρίλκε, δε θα μπορούσε παρά να είναι μια απολύτως πνευματική και εξυψωτική υπόθεση και οτιδήποτε δεν μετέχει του πνεύματος και του απείρου καταδικάζει την καρδιά, το σώμα και τη σεξουαλικότητα στο μερικό, στη φθορά, στην αποτυχία.

Ευχαριστώ θερμά,

Την συγγραφέα και Διδάκτωρ Παντείου Πανεπιστημίου κ. Καλλιόπη Στεριάδου, τον κ. Νίκο Κακαδιάρη ζωγράφο – συγγραφέα, την Ίλια Μέγα, ποιήτρια, καθώς επίσης τις κυρίες Μυρτώ Τσαούση λογοτέχνη και Εύα Λυγνού, ηθοποιό.

Τον Ιωνικό Σύνδεσμο με τη φιλόξενη αίθουσά του που μάς δέχτηκε σήμερα, τις σημαντικές προσωπικότητες, την οικογένειά μου, τους φίλους και τους γνωστούς, όλους εσάς που μάς τιμήσατε σήμερα με την παρουσία σας.

Σας ευχαριστώ όλους θερμά και θέλω να κλείσω με στίχους του Σαρλ Μποντλέρ, γραμμένους γύρω στο 1850.

«Για να μη νιώθετε το φριχτό φορτίο του Χρόνου

που σπάζει τους ώμους σας και σάς γέρνει στη γη,

πρέπει να μεθάτε αδιάκοπα. Αλλά με τι;

με κρασί, με ποίηση ή με αρετή όπως σας αρέσει

αλλά μεθύστε

………………………………………………………………………………

Για να μην είσαστε οι βασανισμένοι σκλάβοι του Χρόνου,

μεθύστε, μεθύστε χωρίς διακοπή.

Με κρασί, με ποίηση ή με αρετή, όπως σας αρέσει».

 

Ρεπορτάζ: Βασίλειος Μαγκαναδέλλης

Φωτογραφίες: Βασιλική Αδαμοπούλου

Από αριστερά, ο ποιητής Κώστας Στούπης, η κ. Ίλια Μέγα, ο κ. Νίκος Κακαδιάρης, η κ. Μυρτώ Τσαούση, η κ. Καλλιόπη Στεριάδου και η κ. Εύα Λιγνού

Προσφώνηση από τον πρόεδρο του Ιωνικού συνδέσμου κ. Κοντίτση



Καταχωρήθηκε την: 08/12/2017
Newsletter
Θέλω να ενημερώνομαι
Διαγράψτε με
Η Πόλη μας
 
Οι σύλλογοι μας
 
Η ιστορία μας
 
Η Αγορά μας
 
Σας ενδιαφέρουν
 
Κέντ. Ενημ. Καταναλωτών
 
 
Copyright 2001-2006 IQ Επικοινωνίες
Συμβατότητα με τα πρότυπα:  Valid HTML 4.01 Transitional  Valid CSS!