IoniaNet  


Ψηφοφορία
ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥΣ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ;
ΝΑΙ
ΟΧΙ
ΕΤΣΙ ΚΙ ΕΤΣΙ


Αποτελέσματα

Για την σωστή ανάγνωση του website πρέπει να έχετε εγκατεστημένα στον υπολογιστή σας, τα παρακάτω προγράμματα.


Nέα Iωνία, H ποδοσφαιρομάνα και πάλι ξεκινά 
Αθλητική

(Συνέντευξη στο ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΑΓΟΡΑΣ Ν.ΙΩΝΙΑΣ 2002)



Συναντήσαμε τον Μανόλη Δεσποτόπουλο, τον Χρήστο Ελευθεριάδη, τον Κώστα Πορτοκαλίδη, τον Παναγιώτη τον Χατζίδη, τον Πρόδρομο Παπαδόπουλο και τον νέο προπονητή τον Βαγγέλη Φριλίγκο εκεί στο καφενείο του γηπέδου της Ολυμπίας 1 και  κάτω από την ευγενική φροντίδα του Παναγιώτη του Κούκα μιλήσαμε για τα παλιά και τα καινούργια.

Άνθρωποι με μεράκι και βαθιά αγάπη για τα αθλητικά της Ν. Ιωνίας, άνθρωποι που έδωσαν την ζωή τους όλη για το ποδόσφαιρο, που έζησαν χρόνια  αίγλης αλλά και χρόνια πίκρας οραματίζονται νέες δόξες για την πόλη μας!

 

- Xρήστος Ελευθεριάδης: Έπαιζα στη Σαφράμπολη, στην ποδοσφαιρική ομάδα και μετά, το 1959,  πήγα στον Παναθηναϊκό και την Προοδευτική. Στη Σαφράμπολη ήμουν από το 1955 και τα 5 αυτά χρόνια, η Σαφράμπολη είχε κατακτήσει τέσσερα πρωταθλήματα. Ανέβαινε συνεχώς κατηγορίες. Έφτασε η Σαφράμπολη μέχρι την Β’  Εθνική. Τότε, η Σαφράμπολη λειτουργούσε μόνο ποδοσφαιρικά, στο ίδιο γήπεδο, Ολυμπίας 1. Βέβαια, τα γραφεία ήταν στην Σαφράμπολη.

-Πανόραμα: Πώς ήταν τα πράγματα τότε;

-Χρ. Ελευθεριάδης: Τα πράγματα ήταν πιο καθαρά, πιο λεβέντικα, που λέμε. Υπήρχαν πιο απλοί άνθρωποι που πίστευαν στην ομάδα τους, πίστευαν στους ανθρώπους, είχαν πολλά πιστεύω, εν πάσει περιπτώσει. Βέβαια δεν υπήρχαν και πάρα πολλά πράγματα τότε, ούτε τηλεοράσεις, ούτε τίποτα. Ζούσαμε για το παιγνίδι της Κυριακής, κι όλη την εβδομάδα συζητάγαμε πότε θα ‘ρθει το άλλο ματς και πώς θα παίξουμε και τι θα κάνουμε.

-Πανόραμα: Θυμάστε ονόματα από παράγοντες τότε;

- Χρ. Ελευθεριάδης: Από παράγοντες, ναι. Και δικούς μας αλλά και ξένους παράγοντες γιατί δεν υπήρχε μόνο μια ομάδα εδώ. Υπήρχε η ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΠΟΛΗ, υπήρχε η ΙΩΝΙΑ, υπήρχε η ΚΑΛΟΓΡΕΖΑ, δεν υπήρχε η ΑΛΣΟΥΠΟΛΗ τότε το 1959, 1960. Μετά τις μεγάλες ομάδες έγινε η ΝΕΑΠΟΛΗ. Ήταν καινούργιος συνοικισμός εδώ επάνω κι έκανε και την ομάδα της.

- Πανόραμα: Ήταν μόνο ποδόσφαιρο;

- Χρ. Ελευθεριάδης :Ναι, μόνο ποδόσφαιρο. Δεν υπήρχε τίποτε άλλο. Ούτε μπάσκετ, ούτε τίποτε άλλο. Μετά δημιουργήθηκαν . Ήταν αξιόλογες ομάδες τότε. Μπορώ να σας πω ότι κάποια χρονιά, η ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΠΟΛΗ, η ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ Ν. ΙΩΝΙΑΣ,η ΚΑΛΟΓΡΕΖΑ και η ΣΑΦΡΑΜΠΟΛΗ έπαιζαν Β’ ΕΘΝΙΚΗ. Αυτό είναι σημαντικό. Δηλαδή, ήταν η ποδοσφαιρομάνα της Αθήνας. Κι ήταν μεγάλοι παίκτες, οι οποίοι πήγαιναν στον Παναθηναϊκό, όπως ο Πανάκης-πήγε στον Παναθηναϊκό- , ο Ξένος, ο Μελισσής, ο Μάγερας, ο Τζανετής, ο Μαρόπουλος -αυτοί ήταν στην ΑΕΚ. Πέντε παίκτες που βγήκαν από δω. Μετέπειτα, ο Νικολαϊδης ο Κώστας, ο Πλατωνίδης, ο Σκευοφύλακας, ο Παναγιωτίδης, ο οποίος ήταν στον Παναθηναϊκό που πήγα πρώτος εγώ και μετά ήρθε ο Παναγιωτίδης. Μετά τον Νικολαϊδη και τον Πλατωνίδη στέρεψε.

- Πανόραμα: Γιατί;

- Χρ. Ελευθεριάδης: Το γιατί δεν το ξέρουμε. Ψάχνουμε. Κατ’ αρχάς, αναπτύχθηκε η χώρα, ήρθε η τηλεόραση, μπήκε στα σπίτια μας, τα παιδιά πλέον με τα Εγγλέζικα, εκτός το μπάσκετ, άρχισαν τα παιδιά να φορτώνονται και μέχρι τώρα ταλέντα υπάρχουν εδώ αλλά μόλις πάνε 16 χρόνων φεύγουν λόγω μαθημάτων και άλλων ασχολιών.

- Μαν. Δεσποτόπουλος: Αυτό το πρόχειρο, το καθημερινό το ποδόσφαιρο καταργήθηκε. Και μετά θα έπρεπε να είσαι γραμμένος σε καμία ομάδα για να παίξεις. Στην αλάνα δεν έχει. Παλιά, το κενό του φροντιστηρίου, το κενό μιας άλλης απασχόλησης το κάλυπτε η αλάνα. Τελείωσαν αυτά ...

- Χρ. Ελευθεριάδης: Τώρα θα κάνουν μια αρχή τα παιδιά. Έχουμε τον κ. Πρόδρομο που ήταν και συμπαίκτης μου, μαζί με τον κ. Τσομπανάκη, που ήταν τερματοφύλακας της Σαφράμπολης κι αυτός, και οι οποίοι βοηθάν αφιλοκερδώς αυτή τη στιγμή τη Σαφράμπολη και τώρα τα παιδιά έχουν κάνει μια διοίκηση αλλά είναι ακόμα στα σπάργανα. Δηλαδή, δεν έχουν ακόμα διοικητικό συμβούλιο εκλεγμένο. Μόλις εκλεγούν κλπ., πιστεύω -εγώ τουλάχιστον σαν Σαφραμπολίτης- ότι θα κάνουμε πολλά πράγματα, εφ’ όσον υπάρχει αγάπη. Αν δεν υπάρχει αγάπη και το διαλύσουμε ...

 

ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ ΟΙ ΓΗΠΕΔΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ...

- Μαν. Δεσποτόπουλος: Εφ’ όσον κι αν είναι κοντά η Δημοτική αρχή.

- Χρ. Ελευθεριάδης: Το μεράκι υπάρχει. Οι εγκαταστάσεις δεν είναι καλές. Είναι για γέλια οι εγκαταστάσεις αυτές.

- Πορτοκαλίδης: 4ος Δήμος η Ν. Ιωνία στην Αθήνα και ακόμα δεν έχει αθλητικές εγκαταστάσεις.

- Πανόραμα: Παρ’ όλο που υπάρχουν οι χώροι.

- Χρ. Ελευθεριάδης : Οι χώροι; Δεν υπάρχει τέτοιος χώρος σ’ όλη την Αθήνα.  Ο μόνος χώρος που έχει τέτοιο χώρο είναι τα Άνω Λιόσια, όπου ο κ. Παπαδήμας έχει κάνει ωραίες δουλειές. Πήγα κι έπαιξα με τους παλαίμαχους  πριν ένα μήνα και τρόμαξα. Χάλασαν τα χορτάρια για να κάνουν ξερό. Τρόμαξα με τις εγκαταστάσεις τους, δηλαδή τις πρόχειρες εγκαταστάσεις τους. Γήπεδο για προπονητήριο δεν υπάρχει άλλο τέτοιο. Ούτε του Παναθηναϊκού δεν είναι έτσι.

- Μαν. Δεσποτόπουλος: Η ουσία όλη είναι εκεί. Ότι υπάρχει έλλειψη εγκαταστάσεων κι επειδή έχει ανέβει και το βιοτικό επίπεδο και το αθλητικό επίπεδο, εμείς είμαστε πίσω σε εγκαταστάσεις. Κάτι που φρενάρει γενικότερα την όλη προσπάθεια που κάνουμε. Μεράκι υπάρχει. Παράγοντες με φιλοδοξίες υπάρχουν. Το οικονομικό, όλοι λίγο πολύ το προσφέρουμε. Από κει και πέρα είναι θέμα εγκαταστάσεων. Δεν μπορείς να αναπτυχθείς σ’ αυτό το πράγμα που λέγεται ποδόσφαιρο από τη στιγμή που δεν υπάρχει το αυτονόητο. Ποιο είναι το αυτονόητο; Να έχεις γήπεδο να παίξεις.

- Πανόραμα: Ποες είναι οι προτάσεις που έχετε εσείς υποβάλλει κατά καιρούς;

- Μαν. Δεσποτόπουλος: Εμείς κατά καιρούς έχουμε πει ότι θέλουμε ένα γήπεδο που να μπορούν να αθλούνται και τα παιδιά.

 

 

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΥΠΟΔΟΜΗ. ΜΟΝΟ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ!

- Πανόραμα: Πρακτικά, τι ζητούσατε σαν παρέμβαση αλλαγής;

- Μαν. Δεσποτόπουλος: Να γίνει ένα γήπεδο κανονικών διαστάσεων  με χλοοτάπητα  και υπάρχουν οι χώροι εύκολα να γίνει κι ένα βοηθητικό έτσι ώστε να μην φορτώνεται πολύ ο κύριος χώρος του χλοοτάπητα, του γηπέδου  για να μπορεί να ανέβει το επίπεδο.

- Πανόραμα: Υπάρχουν οι βοηθητικοί χώροι όπως αποδυτήρια, ιατρείο κλπ.;

- Μαν. Δεσποτόπουλος: Δεν υπάρχει τίποτε.

- Πανόραμα: Δηλαδή δεν υπάρχει υποδομή;

- Μαν. Δεσποτόπουλος: Τίποτε δεν υπάρχει, ούτε υποδομή ούτε τίποτε. Οι προσπάθειες των παραγόντων βάσει των συνθηκών  είναι τεράστιες . Είμαστε 24 ώρες το 24ωρο εδώ, μας έχει γίνει τρόπος ζωής πλέον ο αθλητισμός, είναι σήμερα κάτι που δύσκολα το βρίσκεις.

- Πανόραμα: Πού βρίσκονται σήμερα τα πράγματα;

- Μαν. Δεσποτόπουλος: Έχουν κολλήσει στις Δημοτικές Αρχές. Δεν υπάρχουν τα χρήματα, μας λένε. Όμως, φτάσαμε  να κάνουμε Ολυμπιάδα, να βρισκόμαστε στα 1000 μέτρα  από το Ολυμπιακό χωριό και να μην είναι ο χώρος ενταγμένος. Γιατί υπάρχει η αδιαφορία. Οι πολιτικοί δεν έχουν αυτό που είχαν κάποτε αυτοί που ασχολήθηκαν με τον αθλητισμό. Είναι καθαρά πολιτικοί. Το θέμα του αθλητισμού το βλέπουν, φαίνεται, σε τρίτη μοίρα.

- Πανόραμα: Για τι ποσό προϋπολογισμού μιλάτε;

- Μαν. Δεσποτόπουλος: Για να γίνει έτσι όπως τα θέλαμε εμείς, σε πρώτη φάση, ένα κονδύλι των 80 με 100 εκατομμυρίων δραχμών θα ήταν ένα καλό πρώτο βήμα. Από κει και πέρα -αν θέλουμε να αξιοποιήσουμε όλο αυτό τον χώρο που είναι πάρα πολύ μεγάλος, είναι περίπου 60 στρέμματα -ο χώρος, του Παναθηναϊκού δεν είναι 60 στρέμματα για να καταλάβετε- ολόκληρη  περιοχή, και είναι έτσι ρυμοτομημένος ο χώρος, τετραγωνισμένος κι έχει όλη την ευθεία, υπάρχει ένα πλάνο μέσω της Γενικής Γραμματείας το οποίο υπολογίζεται ότι για να αξιοποιηθεί θα έφτανε τα 800 εκατομμύρια.

- Πανόραμα: Και με χρονοδιάγραμμα;

- Μαν. Δεσποτόπουλος: Έτσι όπως είναι στην μακέτα, εγώ πιστεύω ότι και σε 6 μήνες γίνεται. Αλλά, αν μπλεχτούμε στις γραφειοκρατίες μπορεί να πάμε και στα 2 χρόνια.

 

ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΕΒΟΥΜΕ Α’ ΕΘΝΙΚΗ

- Χρ. Ελευθεριάδης: Ο Μανόλης είναι νέο παιδί. Αυτό εδώ το όνειρο το έχουμε εμείς, οι παλαιοί, πριν τον Μανόλη. Ότι θα γίνει, θα γίνει, θα γίνει... αυτό το ακούμε χρόνια. Κι αυτό που έγινε, έγινε το 1968 με 1969. Ο Δομνάκης το έκανε αυτό το γήπεδο. Την εξέδρα. Και μάλιστα, απ’ ότι είδατε, έχει τάφρο. Δηλαδή, λες και θα ρίχναμε μέσα τα λιοντάρια. Το Ολυμπιακό στάδιο είναι το 2ο που έχει τάφρο. Για να μην μπαίνουν φίλαθλοι κλπ. Ξέρετε, τώρα, θα καταργηθούν και τα κάγκελα, η τάφρος θα παραμείνει; Δυστυχώς, όμως, μας δουλεύουν όλοι τόσα χρόνια. Δεν είναι μόνο η Δημοτική Αρχή, αλλά και η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Όλοι, οι πάντες. Είπαμε, υπήρχαν τέσσερις ομάδες Β’ ΕΘΝΙΚΗ και καταντήσαμε να έχουμε ομάδα Α’ κατηγορίας τοπικό, που εδώ έπρεπε να βγάζει με την σέσουλα τους ποδοσφαιριστές. Ίσως, να φταίνε και κάποιοι άλλοι. Εγώ

πιστεύω ότι ανασταλτικός παράγοντας της μη προωθήσεως του Ιωνιώτικου ποδοσφαίρου είναι η ΑΕΚ και ο ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ. Αυτές ήταν μεγάλες ομάδες. Ποτέ δεν μας βοήθησαν . Πηγαίναμε να τους ζητήσουμε κάποιους ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές κι αυτοί τους έδιναν οπουδήποτε εκτός από εμάς. Το 80% εδώ των φιλάθλων είναι ΑΕΚτζήδες. Προσέχετε: Όταν ο Ίκαρος μια χρονιά -το 1972 είχε γίνει ο Ίκαρος απ΄ την ένωση μεταξύ της Καλογρέζας και Σαφραμπόλεως- Α’ κατηγορία , 3η ερασιτεχνική, Β’ ΕΘΝΙΚΗ- χτυπάει πρωτάθλημα, θορυβήθηκαν γιατί αν ανέβαινε ο Ίκαρος στην Α’ ΕΘΝΙΚΗ δεν θα υπήρχαν τόσοι φίλαθλοι στην ΑΕΚ. Γιατί ήταν Ιωνιώτες και θα ακολουθούσαν και τον Ίκαρο, οπότε η μερίδα κόβεται. Υπήρχε αντιπαράθεση. Εγώ δεν ξεχνάω παιχνίδι που πήγαμε να παίξουμε εκεί μέσα το 1972, συγκεκριμένα με την Καλαμάτα, την άνοιξη του 1972 παίζαμε Ίκαρος - Καλαμάτα και ζητήσαμε παπούτσια για το χόρτο και δεν μας έδωσαν και πήγε ο Παναγιωτίδης που έπαιζε στον Παναθηναϊκό πριν και πήρε από τον Παναθηναϊκό παπούτσια για να παίξουμε. Δηλαδή, μέχρις εκεί μας σαμποτάρανε. Τα ξέρει γιατί είναι παλιός παράγοντας ο κύριος κι έζησε και τον Ίκαρο. Εγώ ήμουν εκείνο τον καιρό βοηθός προπονητή του κ. Λουκανίδη και την έχω ζήσει αυτή την πικρία. Αλλά εκείνη την εποχή ήταν Χούντα κι έπρεπε να βγει η Καλαμάτα. Κι η Καλαμάτα βγήκε. Μέσα σε τρεις αγώνες περνάγαμε 5 βαθμούς και μείναμε πίσω. Πώς γίνεται αυτό; Τέλος πάντων. Πολλά και διάφορα.

 

Η ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΠΟΥΛΗΣΕ ΤΟ ΠΑΙΓΝΙΔΙ ΙΚΑΡΟΣ-ΚΑΛΑΜΑΤΑ

- Μαν. Δεσποτόπουλος: Η αντιπαλότητα δημιουργήθηκε μέσα από την αγάπη της Ν. Ιωνίας για τον Ίκαρο, τον ακολουθούσαν εντός και εκτός έδρας πάνω από 5.000 κόσμο. Τον καιρό εκείνο η ΑΕΚ μάζευε μόνον 7.

- Χρ. Ελευθεριάδης: Τι 7; Ούτε 1.500 άτομα δεν πήγαιναν. Ούτε 1.500. Ο αγώνας Ίκαρος - Καλαμάτα ήταν φίσκα και 5000 άτομα απ’ έξω. Έσπασαν τις πόρτες για να μπουν μέσα να δουν τον αγώνα. Το 1972. Πληρώσαμε 100.000 για την πόρτα που έσπασε ο κόσμος. Παίζαμε τότε διακοπέν παιχνίδι, Ίκαρος-Καλαμάτα, κερδίζαμε μέχρι το 86’ 1-0 κι επειδή στο 86’ έγινε μια φασαρία μεταξύ δύο παικτών του Λίναρη με κάποιον παίκτη της Καλαμάτας -άπλωσε το πόδι του ο Λίναρης να κάνει το γκολ, έπεσε ο τερματοφύλακας πάνω στα πόδια του κι έκανε ότι πέθανε. Έγινε κατάσταση. Ευκαιρία γύρευε κι ο διαιτητής. Δεν πούλησαν οι παίκτες το παιχνίδι, το πρωτάθλημα. Το παιχνίδι ήταν πουλημένο απ’ την Γενική Γραμματεία. Πήγαμε, παίξαμε παιχνίδι με την Καλαμάτα, μέσα στην Ν. Φιλαδέλφεια, κερδίζαμε 1-0, η Καλαμάτα ήταν πολύ καλύτερη από μας σ’ εκείνο το παιχνίδι, ήταν μαύρη θύελλα, πράγματι, αλλά όταν ισοφάρισαν, ισοφάρισαν με οφσάιντ και ο διαιτητής γυρίζει και βλέπει τον λάινσμαν με σηκωμένη σημαία, δεν κατοχυρώνει το γκολ, γυρίζει πάει στο κέντρο όχι στη σέντρα , στο κέντρο του γηπέδου στην γραμμή ,κάθεται, βλέπει, επάνω ήταν ο Ασλανίδης κι ο Γαϊτανάρος, πρόεδρος της Καλαμάτας, μόλις τους κοιτάζει, γυρνάει και δείχνει σέντρα. Δεν έδειξε ποτέ σέντρα ο διαιτητής αμέσως διότι ο λάινσμαν ήταν εκεί με τη σημαία. Κι αυτό ήταν. Και μη λένε και βρίσκουν δικαιολογίες ότι πούλησαν το πρωτάθλημα ο Ίκαρος τότε και γι’ αυτό ο κόσμος δεν έρχεται. Αυτά είναι δικαιολογίες. Δεν θέλουν να έρχονται στο γήπεδο κι αυτά είναι δικαιολογίες. Ασχολούνται με το καφενείο. Ο Ίκαρος ήταν η αιτία για το πρωτάθλημα αυτό να μαραζώσει. Όλα τα ποδοσφαιρικά τμήματα της Ν. Ιωνίας μαράζωσαν και καλά ότι οι ποδοσφαιριστές - ένας απ’ αυτούς ήταν και ο Κούκας Παναγιώτης που είναι τώρα φροντιστής - έπαιζε την περίοδο αυτή, και καλά πούλησαν οι παίκτες τον αγώνα.

- Μαν. Δεσποτόπουλος: Ήταν ένα άλλοθι της εποχής εκείνης  για να μην φανεί ότι δόθηκε το πρωτάθλημα στην Καλαμάτα με ανορθόδοξο τρόπο. Ήταν εντολή άνωθεν.

- Χρ. Ελευθεριάδης: Σας πληροφορώ γιατί τα έζησα αυτά τα πράγματα. Οι ποδοσφαιριστές αυτοί ήταν επαγγελματίες. Ήταν επαγγελματίες μόνο με τον νου. Έπαιρναν 2.000 το μήνα  και ήδη πρωταθλητούσαν και είχαν πάρει όλη την περίοδο 17.000 δρχ. Όταν στην αντιμαχόμενη ομάδα, υποτίθεται η Καλαμάτα που μπορούσε να πάρει το πρωτάθλημα είχαν πάρει 300.000 ο καθένας.  Για να σας πω τα παιδιά αυτά ήταν πνεύμα, μυαλό, ζωή ταγμένα για την Ιωνία. Αυτοί οι ίδιοι, λοιπόν, μετά ίδρυσαν και τον σύλλογο παλαιμάχων γιατί πόνεσαν κι έχουν μαζευτεί κάποια πράγματα, έκαναν γραφεία, έρχονται μας λένε συγχαρητήρια, τέλος πάντων υπάρχει ζωή απ’ τα παλιά. Τώρα, τι κάνουμε! Η Ιωνία έχει μαραζώσει αθλητικά από το κόσμο της. Την δεκαετία του 50 οι μισοί ποδοσφαιριστές ήταν από την Ν . Ιωνία.

- Πανόραμα: Πού βρίσκονται αυτοί τώρα; Ασχολούνται;

- Χρ. Ελευθεριάδης: Δεν ασχολούνται. Από την παλιά φουρνιά ασχολούμαι εγώ, ο Κώστας ο Νικολαϊδης ο οποίος κάνει τον προπονητή, ο Τσομπανάκης ο Ηρακλής , ο Πρόδρομος που είναι εδώ, παρίσταται, ο οποίος είναι στους μικρούς εδώ, αφιλοκερδώς γιατί έχει το μεράκι. Προπονητής στα μικρά παιδιά στα τζούνιορ, ο Ουσταμπασίδης ο Γιώργος ο οποίος είναι και Γενικός Γραμματέας στους προπονητές στην Ομοσπονδία μας, την Ομοσπονδία Προπονητών Ελλάδος και αντιπρόεδρος εδώ στους παλαίμαχους στη Ν. Ιωνία. Υπάρχει μια δραστηριότητα εδώ σαν παλαίμαχοι εμείς προσπαθούμε να βοηθήσουμε όσο μπορούμε και αυτή την ένωση που έχει γίνει. Ότι μπορούμε κάνουμε.

- Πρόδρομος Παπαδόπουλος: Ήταν το πρώτο γήπεδο εδώ που είχε 8 κουλουάρ ολυμπιακών διαστάσεων και προβολείς. Και μάλιστα τον Δήμαρχο τότε αν θυμάμαι καλά τον πήγαν στον εισαγγελέα γιατί έβαλε προβολείς. Ήταν ο Ηρακλής ο Γκότσης, αν θυμάμαι καλά. Το 1986.

- Πανόραμα: κ. Πρόδρομε, ελάτε να μας πείτε κι εσείς τα

νεανικά σας και μετά τα υπόλοιπα.

- Πρ. Παπαδόπουλος: Τα χρόνια μου δεν ντρέπομαι να τα πω . Είμαι 66 χρονών, έχω προσφέρει στα μικρά παιδιά αρκετά χρόνια, για ένα διάστημα τα είχα παρατήσει και τώρα πάλι έχω ενεργοποιηθεί μαζί με τον Ηρακλή τον Τσομπανάκη. Κάνουμε μια προσπάθεια να βοηθήσουμε τα παιδάκια γιατί από τα παλιά χρόνια μείνανε κάποιοι.

- Πανόραμα: Πόσα παιδάκια είναι σήμερα.

- Πρ. Παπαδόπουλος: Σήμερα, είναι περί τα 50-60 παιδάκια. Ηλικίας από 8 μέχρι 12 ετών. Είναι τα τζούνιορ και οι παμπαίδες. Υπάρχουν όμως, πέρα απ’ αυτά τα 60 παιδάκια οι παίδες, άλλα 25 με 30 παιδιά, τα έχει άλλος προπονητής και μετά τα άλλα τμήματα. Έχουμε 130-150  παιδάκια που ασχολούνται με το άθλημα και δεν έχουν από πουθενά φως αυτοί οι άνθρωποι. 150 παιδάκια είναι μεγάλη δουλειά.

 

 

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΜΕΡΑΚΙ. ΟΙ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΙ!

- Μαν. Δεσποτόπουλος: Είναι αυτό που είπαμε. Η έλλειψη της αλάνας έχει δημιουργήσει το αδιαχώρητο μέσα σ’ ένα γήπεδο. Αν όμως πληρούσε τις προϋποθέσεις, έτσι με το πλάνο που έχει βγει και λειτουργούσε με τις εγκαταστάσεις του θα μπορούσε να έχει και 200 παιδιά και παραπάνω, να απορροφήσει όλα τα παιδιά της περιοχής. Και να πούμε και κάτι πολύ σημαντικό. Κοινωνική πολιτική κάνουν αυτοί που έχουν  το μεράκι, μα βάζουν το χέρι στην τσέπη. Οι ρομαντικοί. Είναι αυτοί που έχουν ασχοληθεί, όπως είπε και ο κ. Χρήστος, που έχουν παίξει την μπάλα, που στερήθηκαν εκείνα τα χρόνια αυτά που ήθελαν να έχουν. Αυτό που προσφέρουν σήμερα δεν είναι βοήθεια. Και δεν λέμε δώστε μας για να το προσφέρουμε .Το προσφέρουμε από μόνοι μας, αλλά τουλάχιστον να έχουμε την εγκατάσταση.  Όταν λες ότι κάνεις κοινωνική πολιτική, το αυτονόητο είναι  να παρέχεις τις εγκαταστάσεις. Εγώ δεν σου είπα χρηματοδότησε τον εκάστοτε σύλλογο που έχεις υποχρέωση.

- Πορτοκαλίδης: Σας πληροφορώ ότι κονδύλια τέτοια πάνε στον Δήμο για τον αθλητισμό, τα οποία όμως δεν ξέρω πού τα χρησιμοποιούν. Πηγαίνουν 280.000.000 στον Δήμο κάθε χρόνο και δεν βλέπουμε τίποτε.

- Μαν. Δεσποτόπουλος: Καταλήγουμε, λοιπόν, ότι εφ’ όσον υπάρχουν τα κονδύλια αυτά δεν πάνε στους συλλόγους που κάνουν μια προσπάθεια -και δεν την κάνουν την προσπάθεια αυτή για κάποιο σκοπό γιατί ούτε για Δημοτικά Συμβούλια πάνε, δεν πάνε για Πρωθυπουργοί, δεν έχουν καν ανάγκη για κοινωνική καταξίωση. Είναι κάτι που τους αρέσει. Το κάνουν από χόμπι. Δεν πάμε για ψάρεμα, δεν πάμε για κυνήγι, δεν είμαστε του καφενείου, δεν είμαστε της καφετέριας, μας αρέσει το ποδόσφαιρο. Αυτό που ξεκινήσαμε στα παιδικά μας χρόνια και τώρα δεν μπορούμε να το κάνουμε. Αλλά, εξυπακούεται ότι χρειάζεται η βοήθεια της πολιτείας. Κι όταν λέμε πολιτεία, πολιτεία είναι και ο Δήμος και το κράτος και όλοι.

 

Επόμενο >>



Καταχωρήθηκε την: 15/02/2006
Newsletter
Θέλω να ενημερώνομαι
Διαγράψτε με
Η Πόλη μας
 
Οι σύλλογοι μας
 
Η ιστορία μας
 
Η Αγορά μας
 
Σας ενδιαφέρουν
 
Κέντ. Ενημ. Καταναλωτών
 
 
Copyright 2001-2006 IQ Επικοινωνίες
Συμβατότητα με τα πρότυπα:  Valid HTML 4.01 Transitional  Valid CSS!