Νέα Ιωνία Αττικής
IoniaNet  


Poll ID does not exist.
Για την σωστή ανάγνωση του website πρέπει να έχετε εγκατεστημένα στον υπολογιστή σας, τα παρακάτω προγράμματα.


ΞΥΠΝΗΣΕ ΜΝΗΜΕΣ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΠΡΟΒΟΛΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΑΜΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕ Η Ο.Π.Ι.Ν.Ι. ΣΤΟΝ «ΑΣΤΕΡΑ» ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ 
Τα νέα της πόλης μας

ΞΥΠΝΗΣΕ ΜΝΗΜΕΣ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΠΡΟΒΟΛΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΑΜΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕ Η Ο.Π.Ι.Ν.Ι. ΣΤΟΝ «ΑΣΤΕΡΑ» ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ

Ιδιαίτερα σημαντική αποδείχθηκε η εκδήλωση-προβολή του συγκλονιστικού ντοκιμαντέρ: «Οι Παρτιζάνοι των Αθηνών», των κ.κ. Ξενοφώντα Βαρβαρού και Γιάννη Ξυδά, που πραγματοποιήθηκε το βράδυ του Σαββάτου (2/6), στον Δημοτικό Κινηματογράφο Ν. Ιωνίας «Αστέρας», φωτίζοντας εν πολλοίς άγνωστες πτυχές της ΕΑΜικής Αντίστασης κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής στην Αθήνα (1941-44).

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Προλογίζοντας την ενδιαφέρουσα εκδήλωση, που διοργάνωσε η Ομάδα Προφορικής Ιστορίας της Εργατικής Λέσχης Ν. Ιωνίας-«υδραγωγείο» (Ο.Π.Ι.Ν.Ι.), το μέλος της Ομάδας, κ. Αλέκος Μωριανόπουλος, ανέφερε μεταξύ άλλων πως: «Στην ήδη τρίχρονη πορεία της ομάδας μας έχουμε πρωτογενές υλικό από ανθρώπους, που μας εμπιστεύτηκαν τις εμπειρίες τους από τα ταραγμένα χρόνια της ζωής τους, αλλά και από την καθημερινότητά τους. Συμμετείχαμε και οργανώσαμε πλήθος εκδηλώσεων, δράσεων, σεμιναρίων σε τοπικό επίπεδο, στο πλαίσιο της συμμετοχής μας στο Φεστιβάλ της Εργατικής Λέσχης Ν. Ιωνίας, αλλά και σε παναθηναϊκό επίπεδο στις γιορτές των Ομάδων Προφορικής Ιστορίας, θέλοντας να συμβάλλουμε από τη δική μας πλευρά στην Ιστορία «από τα κάτω», δίνοντας φωνή στους αφανείς της Ιστορίας, σε γυναίκες, παιδιά, μετανάστες και άλλες «αόρατες» ομάδες. Σήμερα, παρουσιάζουμε ένα ντοκιμαντέρ εξαιρετικής έμπνευσης, που εκτός το ότι αντλείται ένα κομμάτι της δουλειάς μας, που είναι οι συνεντεύξεις με θέμα την κατοχή και την Αντίσταση, αποδίδει τις συνθήκες της κατοχής στην πρωτεύουσα και επιχειρεί να αναδείξει τι πραγματικά ήταν και γιατί οργανώθηκε η Αντίσταση στα χρόνια της γερμανικής ναζιστικής κατοχής. Αυτό, δηλαδή, που με εύγλωττο τρόπο λέει ο Μάνος Ζαχαρίας: «Ήταν ένα πρωτόγνωρο βάρβαρο πράγμα η κατοχή, ο εξαναγκασμός, οι εκτελέσεις.». Και δεν είναι άλλο από την αντίσταση αυτών που επέλεξαν την πλευρά των κομμουνιστών ανταρτών και όχι αυτή των συνεργατών των γερμανών.

Αγαπητοί φίλοι, η Ο.Π.Ι.Ν.Ι. σας παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ: «Οι Παρτιζάνοι των Αθηνών». Πριν σβήσουν τα φώτα, θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου τον κ. Γιώργο Κατημερτζή, που είναι μαζί μας, την κ. Εύη Νικολάου, που είναι κι αυτή μαζί μας, τον Ξενοφώντα Βαρβαρό και τον Γιάννη Ξύδα, που μας παραχώρησαν την ταινία τους για να την προβάλουμε και είναι κι αυτοί μαζί μας. Επίσης, ευχαριστούμε όλους εσάς, που παρ’ όλες τις δύσκολες συνθήκες της ζέστης και της ημέρας, ήρθατε. Καλή θέαση.».

ΠΡΟΒΟΛΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

Ακολούθησε η προβολή του αποκαλυπτικού και συνάμα διδακτικού ντοκιμαντέρ, στο οποίο, μέσα από 14 αφηγήσεις 14ων ιστοριών, φέρνει στην επιφάνεια με καθάριο τρόπο το πώς αντιστάθηκε ένας λαός ενάντια στους Ιταλούς και στους Γερμανούς κατακτητές, αλλά και ενάντια στους ντόπιους δωσίλογους συνεργάτες τους.

Έχοντας ως αφετηρία τις μαρτυρίες ανθρώπων, που έλαβαν μέρος στην Εθνική Αντίσταση, το ντοκιμαντέρ «Οι Παρτιζάνοι των Αθηνών» ρίχνει άπλετο φως σε γεγονότα της περιόδου της ναζιστικής κατοχής, όπως διαδραματίστηκαν στις γειτονιές των Αθηνών, γνωστοποιώντας στο ευρύ κοινό περιστατικά από την περίοδο του λιμού του ’41-’42, τα συσσίτια των «Λαϊκών Επιτροπών» και της «Εθνικής Αλληλεγγύης», τις μεγαλειώδεις πορείες ενάντια στην επιστράτευση και στην κάθοδο των Βουλγάρων, τις μάχες του ΕΛΑΣ στις αθηναϊκές συνοικίες, την ίδρυση του Ε.Α.Μ., τις παράνομες προκηρύξεις και τα συνθήματα της ΕΠΟΝ στους τοίχους μέχρι και την απελευθέρωση της ελληνικής πρωτεύουσας, συνθέτοντας ένα εντυπωσιακό μωσαϊκό εμπειριών, αγώνων και προσδοκιών για το πώς χιλιάδες άνθρωποι επέλεξαν να συγκρουστούν με την ηττοπάθεια και τη συνεργασία με τον ναζιστικό φασισμό.

Οι αποκαλυπτικές προσωπικές μαρτυρίες των λαϊκών ηρώων, που αντιστάθηκαν με αυταπάρνηση ενάντια στους φασίστες κατακτητές, σε συνδυασμό με σπάνιο αρχειακό υλικό και με την πρωτότυπη μουσική του αυτοσχεδιαστικού μουσικού σχήματος «drog-A-tek», που ακούγεται στο «φιλμ», καθηλώνουν κυριολεκτικά τον θεατή, προκαλώντας του έντονα συναισθήματα θαυμασμού των πρωταγωνιστών αντιστασιακών, καθώς και δικαιολογημένη αγανάκτηση και αποτροπιασμό για τις απάνθρωπες πρακτικές, που ακολουθούσαν τόσο οι κατακτητές, όσο, πολύ περισσότερο, οι ντόπιοι δωσίλογοι συνεργάτες τους.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ

Αμέσως μετά από την προβολή του ντοκιμαντέρ έλαβε και πάλι τον λόγο ο κ. Μωριανόπουλος, ο οποίος επισήμανε πως: «Για εμάς, την Ομάδα Προφορικής Ιστορίας, η καταγραφή του παρελθόντος, που έχουν κάνει στη δουλειά τους ο Ξενοφώντας κι ο Γιάννης, μαζί και οι δικές μας καταγραφές, εκτός από τους επιστημονικούς λόγους, για τους οποίους γίνονται, είναι και η απάντηση ενάντια στη λήθη, αλλά και στην ίδια την αναθεώρηση της Ιστορίας, που επιχειρείται με κάθε τρόπο σήμερα από τις κάθε λογής εξουσίες. Η δουλειά μας δεν είναι τίποτε άλλο από το άνοιγμα του παράθυρου της Ιστορίας, όπως την έζησαν και μας την είπαν οι αφηγητές μας, και αυτό μας δίνει την ευκαιρία να τις συνδέσουμε, τις αφηγήσεις τους δηλαδή, με τους σημερινούς αγώνες και τις ελπίδες των καταπιεσμένων, που παραμένουν άγνωστοι στα κιτάπια των σκονισμένων αρχείων. Με έναν καταιγιστικό ρυθμό εικόνων και ήχων περνάει από μπροστά μας υλικό, είτε φωτογραφίες είτε κινηματογραφικό, με άψογο τρόπο, σαν να ήθελαν να γράψουν κάποιο βιβλίο. Οι δημιουργοί της ταινίας, μέσα σε μία ώρα, μας μεταφέρουν στα χρόνια της κατοχής και της Αντίστασης. Η Έλλη Σαββατιανού, ο Μάνος Ζαχαρίας, ο Στέλιος Ζαμάνος, η Εύη Νικολάου κι ο Κώστας Μαραγκουδάκης, ο Γιάννης Παπαδημητρίου, ο Βαλιμίτης, ο δικός μας ο Κατημερτζής, ο Ιωνιώτης, ο Ζάχος κι ο Δερμιτζόγλου με τον Μπαλάνο καταθέτουν με όλη τη σεμνότητα και την ειλικρίνεια που διακρίνει τους λαϊκούς αγωνιστές, τις δικές τους μαρτυρίες και μ’ αυτόν τον τρόπο ο Ξενοφώντας δένει κινηματογραφικά την έρευνα του Γιάννη Ξυδά. Δομεί με σύντομο τρόπο, χωρίς ελλείψεις και ιστορικά λάθη, θα έλεγα, την ιστορία της κατοχής και της Αντίστασης στην Αθήνα, όπως την έζησαν 14 λαϊκοί αγωνιστές κύρια μέσα από την οργανωμένη δράση τους. Με τη δική τους γλώσσα, με τον τρόπο τους, που μερικές φορές ακόμα και η σιωπή τους ή οι ανάσες τους έχουν κάτι να μας πουν, μας μιλάνε για την πείνα, τον θάνατο απ’ αυτήν, την εξοικείωση μ’ αυτόν, τις διαδηλώσεις και την οργάνωση που γέννησε η ανάγκη για αντίσταση και επιβίωση, η αλληλεγγύη που έσωσε κόσμο, η «μαύρη αγορά», η νεολαία που αντιστάθηκε, οι καθημερινές πράξεις αντίστασης, τα «χωνιά», που έγιναν κι αυτά εφιάλτης για τις δυνάμεις κατοχής, οι χαφιέδες και η παράλληλη δράση τους, οι αυθόρμητες διαδηλώσεις και οι καθημερινές σχεδόν πορείες, αλλά και η εκδίκηση για τους άδικους φόνους και τις εκτελέσεις αθώων πατριωτών, η δράση των ταγμάτων ασφαλείας, τα «μπλόκα», που γίνονται σχεδόν καθημερινά σε κάθε γειτονιά της Αθήνας, και, τέλος, η απελευθέρωση. Όλα αυτά τα’ ακούμε ζωντανά από το στόμα των αγωνιστών της περιόδου εκείνης.».

Ακόμη, ο κ. Μωριανόπουλος ανέφερε πως: «Εμείς, οι Ομάδες Προφορικής Ιστορίας, και θα το πω για λογαριασμό όλων, έχουμε καταγράψει τέτοιες ιστορίες, οι παρόντες, από τους αφηγητές μας. Το «μπλόκο» της Καλογρέζας, η είσοδος μονάδων της Βέρμαχτ από τη σημερινή Δεκελείας, τα παιδικά συσσίτια στους Αμπελόκηπους, ο αγώνας για την εξασφάλιση λίγης τροφής, τα χαρακώματα στην Ιωνία, αλλά και τα βρετανικά άρματα εδώ λίγο πιο πάνω, είναι μερικά από τα γεγονότα που έχουνε καταγραφεί από τους αφηγητές μας στην ομάδα μας.» και ολοκλήρωσε λέγοντας πως: «Τελειώνοντας, θέλω να υπογραμμίσω την υποχρέωση που έχουμε απέναντι σ’ αυτούς τους ανθρώπους, να βγάλουμε τα δικά μας συμπεράσματα απ’ όσα είδαμε κι ακούσαμε, και να πω ότι: όπως κάνουνε οι συντροφιές όταν βγαίνουνε από μια κινηματογραφική αίθουσα και έχοντας παρακολουθήσει κάποιο φιλμ, πως μεταξύ πολλών άλλων υπάρχουν δύο-τρεις φράσεις, που θα μου μείνουν αξέχαστες, γιατί εμπεριέχουν κι αυτό το στοιχείο το επίκαιρο. Είναι αυτό που είπε ο Κώστας Μαραγκουδάκης, που είχε γραφτεί σε κάποια προκήρυξη του Κ.Κ.Ε., ότι: «Είναι άγος να πεθάνει κάποιος από πείνα χωρίς να αγωνιστεί για να σωθεί.». Αυτό που είπε η Ελένη Σαββατιανού: «Οι Γερμανοί δεν έφυγαν απλά, αλλά ηττήθηκαν και γι’ αυτό έφυγαν.», κι εκείνο το: «Άσε μωρέ…», που βγήκε μέσα από την ψυχή της Μαρίας Βοσκοπούλου, περιγράφοντας πώς έζησε το «μπλόκο» της Καισαριανής, και που δεν ζει πια.».

ΟΜΙΛΙΕΣ

Στη συνέχεια, οι συντελεστές της ταινίας ευχαρίστησαν την Ο.Π.Ι.Ν.Ι., όλους τους παριστάμενους, καθώς και την κ. Νικολάου και τον κ. Κατημερτζή, που ήταν παρόντες στην εκδήλωση, κι αμέσως μετά η κ. Νικολάου έλαβε τον λόγο, λέγοντας μεταξύ άλλων πως: «Εγώ, από την ώρα που μπήκαν οι Γερμανοί μέχρι που φύγανε σχεδόν πέρασα κρατούμενη. Αν αρχίσω να αναφέρω το πού πήγα, το τι πέρασα, θα σας κρατήσω πάρα πολλές ώρες. Λέω μόνο ότι όταν φύγανε οι κατακτητές, αντί να τιμωρήσουν αυτούς που συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς, πιάσανε όλους εμάς. Εγώ είχα την ατυχία να διαλυθεί όλη η οικογένειά μου. Κάποια στιγμή δεν υπήρχε κανείς. Ο αδερφός μου ήταν στη Γερμανία κρατούμενος, εγώ στο Χαϊδάρι, στο «15», η μάνα μου στο Δαφνί, γιατί της είπαν ότι με σκοτώσανε, ο πατέρας μου είχε φύγει (ο μόνος που γλίτωσε) και μια αδερφή, που δεν ξέρω ακόμα ποιος την είχε μαζέψει στην κατοχή.».

Ακολούθως, τον λόγο έλαβε ο κ. Γιώργος Κατημερτζής, ο οποίος είπε μεταξύ άλλων πως: «Την εποχή εκείνη, αγαπητοί φίλοι, κάθε άνθρωπος Έλληνας, κάθε αγόρι, κάθε κορίτσι, ό,τι και να ‘τανε, αγανάκτησε, γι’ αυτό αρχίσαμε σιγά-σιγά και βγήκαμε στην Αντίσταση. Όταν πρωτοάκουσα: «Προσοχή! Προσοχή! Σας μιλάει η Ε.Π.Ο.Ν.!», έτρεξα να δω ποιος είναι, αλλά δεν πρόλαβα. Στη συνέχεια έμαθα και από τότε όλοι μας μείναμε πιστοί αγωνιστές εναντίον της κατοχής. Ήτανε μια ιστορία μεγάλη, που μας έφερε σε πολύ δύσκολη κατάσταση, γιατί υπήρχανε άνθρωποι, παιδιά δικά μας, οι οποίοι ήτανε από την απέναντι πλευρά και μας είχανε στο στόχαστρο. Λες και ήμασταν εμείς οι καταδότες, ενώ ήτανε αυτοί. Εν πάση περιπτώσει, εγώ τραυματίστηκα, εδώ στον «Τροχονόμο», κατά τη διάρκεια μιας διανομής τροφίμων, που κάναμε στα «Δεκεμβριανά». Πέρασε ένα αεροπλάνο εγγλέζικο και μας πυροβόλησε. Προσπαθούσαμε να διώξουμε τον κόσμο, γιατί είχαμε βρει μια αποθήκη τροφίμων από έναν μαυραγορίτη και τα μοιράζαμε στους συνανθρώπους μας. Μόλις είδα το αεροπλάνο από τη Φιλοθέη να πηγαίνει προς τη Φιλαδέλφεια κατάλαβα ότι θα μας πυροβολήσουν και τότε προσπαθούσα να διώξω τον κόσμο για να σωθούν. Εγώ δεν πρόλαβα, όμως, και με πήραν οι σφαίρες στο αυτί, στο κεφάλι μου, και στο χέρι. Μετά από δεκαπέντε μέρες οπισθοχώρηση σάπισε, βρώμισε, και όταν γυρίσαμε πίσω έγινε η αφαίρεση. Ήμασταν παιδιά, αγωνιστήκαμε και όντως είμαστε περήφανοι γι’ αυτό.».

Η βραδιά συνεχίστηκε με αμείωτο ενδιαφέρον με μια εποικοδομητική συζήτηση, που διεξήχθη μεταξύ του ακροατηρίου και των συντελεστών του ντοκιμαντέρ.

Επίσης, οφείλουμε να αναφέρουμε πως στην εκδήλωση παραβρέθηκαν μεταξύ πολλών άλλων οι δημοτικοί σύμβουλοι κ.κ. Όλγα Κατημερτζή, Όλγα Ακιανίδου και Παναγιώτης Κουτσός, η πρώην δημοτική σύμβουλος κ. Αγγελική Βάσιλα, καθώς και τα μέλη της Ο.Π.Ι.Ν.Ι., ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν και ο κ. Δαμιανός Ιωσηφίδης.

 

Απόστολος Σαλονικίδης

 

Το μέλος της ΟΠΙΝΙ, κ. Αλέκος Μωριανόπουλος

 

 



Καταχωρήθηκε την: 06/06/2018
Newsletter
Θέλω να ενημερώνομαι
Διαγράψτε με
Η Πόλη μας
 
Οι σύλλογοι μας
 
Η ιστορία μας
 
Η Αγορά μας
 
Σας ενδιαφέρουν
 
Κέντ. Ενημ. Καταναλωτών
 
 
Copyright 2001-2006 IQ Επικοινωνίες
Συμβατότητα με τα πρότυπα:  Valid HTML 4.01 Transitional  Valid CSS!