Νέα Ιωνία Αττικής
IoniaNet  


Poll ID does not exist.
Για την σωστή ανάγνωση του website πρέπει να έχετε εγκατεστημένα στον υπολογιστή σας, τα παρακάτω προγράμματα.


ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ Η ΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ: «ΟΙ ΜΥΣΤΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΥΦΑΝΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ», ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΙΩΝΙΚΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ 
Τα νέα της πόλης μας

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ Η ΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ: «ΟΙ ΜΥΣΤΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΥΦΑΝΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ», ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΙΩΝΙΚΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ

Το απόγευμα της Τρίτης (5/6), στην αίθουσα εκδηλώσεων «Στράτος Μελεμενής» του Ιωνικού Συνδέσμου, πραγματοποιήθηκε μια ενδιαφέρουσα εκδήλωση για την Υφαντική Τέχνη, που διοργάνωσε ο Ιωνικός Σύνδεσμος σε συνεργασία με τον Σύλλογο Ελληνικής Υφαντικής Τέχνης «ΗΛΑΚΑΤΕΙΑΙ».

ΟΜΙΛΙΑ κ. ΣΓΟΥΡΟΥ

Ομιλήτρια της εκδήλωσης ήταν η Πρόεδρος του Συλλόγου Υφαντικής Τέχνης «ΗΛΑΚΑΤΕΙΑΙ», κ. Μαρία Σγούρου, η οποία, αφού ανέφερε προλογικά, μεταξύ άλλων πως: «Ήθελα να ευχαριστήσω τον Ιωνικό Σύνδεσμο για την πρόσκληση, καθώς και τον Πρόεδρο Γιάννη Κοντίτση και τον Αντιπρόεδρο Λάζαρο Βουδούρη. Επίσης, ήθελα να ευχαριστήσω της Κατερίνα Παναγιωτοπούλου, γιατί με πρότεινε και είναι φίλη μου από παλιά, και την κ. Έλλη Τόμπακα, που είναι η κόρη της κ. Πρωίου, η οποία, κάθε φορά που επικοινωνούμε, είναι πρόθυμη να έρθει με τη μητέρα της στις συναντήσεις μου. Φυσικά, και σήμερα έχουμε μια εξαιρετική μέρα για μας, που είμαστε οι «ΗΛΑΚΑΤΕΙΑΙ», ένας σύλλογος που ιδρύθηκε το 2016, από την αγάπη και λατρεία που είχαμε ορισμένα άτομα στην Υφαντική, με στόχο τη διάδοση και διάσωση της ελληνικής υφαντικής τέχνης.», συνέχισε αναφέροντας τους σκοπούς και τις δραστηριότητες του συλλόγου.

Κατόπιν, η κ. Σγούρου προχώρησε στην εισήγησή της, με τίτλο: «Οι μυστικοί συμβολισμοί της Υφαντικής Τέχνης από την αρχαιότητα», λέγοντας μεταξύ άλλων πως: «Μια υφάντρα, για να υφάνει, εκτός από τον αργαλειό της, εκτός από τα εργαλεία της, εκτός από τις κλωστές και τα νήματά της, πρέπει να έχει και ψυχικό και σωματικό σθένος. Το ψυχικό σθένος εκφράζεται με τον έρωτά της για την υφαντική τέχνη, ενώ το σωματικό με τη δύναμή της. Όλες οι εργασίες της υφαντικής τέχνης χρειάζονται απαραίτητα αυτή τη δύναμη της υφάντρας και γι’ αυτό η ίδια η υφαντική τέχνη, αντλώντας από αυτή τη δύναμη, εκφράζει και η ίδια δυνάμεις.

Ήρθε η ώρα, λοιπόν, σ’ αυτήν την κάμψη της υφαντικής τέχνης να ειπωθούν μερικά μυστικά γι’ αυτήν, είτε κρυμμένα μέσα σε σεντούκια, σε βιβλία, σε αγγεία, σε γλυπτά, είτε μέσα στην ψυχή μας και στη σκέψη μας. Το μυστικό είναι μυστικό, διότι εν δυνάμει κάποτε θα αποκαλυφθεί.».

Συνεχίζοντας, η κ. Σγούρου ανέφερε μεταξύ άλλων πως: ««Φαίνω», λέει η υφάντρια και φανερώνει με την υφαντική πράξη και δημιουργία της το σχέδιο που έχει από πριν σχεδιάσει, γιατί ο αργαλειός είναι ο χώρος όπου εξυφαίνονται τα σχέδια, άρα και ο τόπος της αποκάλυψής τους. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με το υφαντό, το οποίο καταστρώνεται στη σκέψη της υφάντρας ως σχέδιο, αλλά εξυφαίνεται στον αργαλειό της (έξω + υφαίνεται).», προσθέτοντας πως: «Ένα παράδειγμα από τους Γόννους Θεσσαλίας, που έχουμε σε αρχείο ανάγλυφο και παριστάνει την αναγνώριση του Οδυσσέα από την Ευρύκλεια, βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Η σκηνή εκτυλίσσεται μπροστά στον μεγάλο ιστό, που υφαίνει η Πηνελόπη, ενώ η Ευρύκλεια αναγνωρίζει το σημάδι πλένοντας τα πόδια του Οδυσσέα και έτσι αποκαλύπτεται η αλήθεια. Και λέει η λαϊκή Μούσα: «Στην κρεββαταριά που φαίνεις, ό,τι κάνω τα μαθαίνεις.».

Επίσης, το παράδειγμα του μύθου της Πρόμνης και της Φιλομήλας μας λέει για τα δεινά που της επέβαλε ο άνδρας της αδελφής της, ο Τηρέας, και όταν η Φιλομήλα τα ύφανε σε ένα πανί, που το έστειλε στην αδελφή της Πρόμνη, αποκάλυψε την αλήθεια. Δηλαδή, «μίλησε», υφαίνοντας. Αυτή η αποκάλυψη της αλήθειας, δια μέσου της υφαντικής γλώσσας, είναι η μία από τις δυνάμεις της.».

Επίσης, η κ. Σγούρου είπε μεταξύ άλλων πως: «Στην υφαντική αποδίδεται και μία ενοποιητική δύναμη, που στην Κλασική Ελλάδα συμβολίζει την ενότητα της πόλης, κι αυτό μέσω της τελετουργικής ύφανσης ενός πολύτιμου υφαντού, που ανατίθεται στη Θεά Αθηνά∙ τον Πέπλο. Ο Πέπλος είναι αρσενικού γένους, δεν είναι ουδέτερου, γιατί εδώ υπάρχει ένα μυστικό, διότι είναι ένα τελετουργικό μυστήριο. Κατ’ αρχάς έχουμε τον Πέπλο να ίσταται στον ιστό, διότι Ιστός ήταν το όνομα του αργαλειού στην αρχαιότητα, κι αυτό γιατί σήμαινε ότι ίσταται, δηλαδή, είναι όρθιος. Και όποιος στέκεται και δεν κείτεται, είναι ζωντανός. Αυτή είναι και η ουσιαστική διαφορά του όρθιου αργαλειού από τον πλαγιαστό ή οριζόντιο.», προσθέτοντας πως: «Σήμερα, υπάρχουν όρθιοι αργαλειοί, αλλά είναι δεμένοι πάνω και κάτω, ενώ ο αρχαίος είχε ένα «αντίον», κάτω οι στήμονες ήταν ελεύθεροι, δεμένοι στα λεγόμενα υφαντικά βάρη, τις «αγνύθες». Αυτά τα βλέπουμε στα αγγεία.».

Ακόμη, η κ. Σγούρου επισήμανε μεταξύ άλλων πως: «Η υφαντική, είναι τόσο παλιά, όσο και ο Λόγος. Ο Πλάτων, παραλληλίζει τη λέξη με τη σαΐτα και το υφαντό με τον Λόγο, λέγοντας: «Όπως η σαΐτα υφαίνει το υφαντό, έτσι και η λέξη υφαίνει τον Λόγο.».

Για σκεφτείτε ότι λέμε για τις δύο μορφές λόγου: τον ζωντανό, όταν ομιλούμε, και τον γραπτό, όταν γράφουμε. Ο ένας, λοιπόν, είναι ζωντανός, όπως ο Πέπλος στον Ιστό, και ο άλλος είναι κείμενος, γιατί κείτεται όπως το υφαντό στον πλαγιαστό αργαλειό, το οριζόντιο δηλαδή.

Και τώρα σκεφτείτε: Όταν τελειώνουμε στο Πανεπιστήμιο μια Σχολή, τι παίρνουμε; Το Πτυχίο μας, από τις πτυχώσεις των ενδυμάτων, ή το Δίπλωμά μας, απ’ το διπλωμένο ύφασμα. Κι αν αρχίσετε να το μελετάτε και να το σκέφτεστε, θα δείτε πόσες πολλές λέξεις ακόμα θα βρίσκετε. Αλλά και όταν γράφουμε ένα κείμενο, δεν ομοιάζει όπως να υφαίναμε, γιατί ακολουθούμε όπως και στην υφαντική μια ευθεία σειρά, ενώ πάμε κι ερχόμαστε όπως με τις ούγιες μας, κατά την ύφανση;

Κάθε λέξη της υφαντικής έχει μεγάλη ιστορία κα μας φανερώνει τη διαδρομή που ακολούθησε για να φτάσει μέχρι σήμερα. Κι έτσι αποδεικνύεται μέσω της Υφαντικής Τέχνης η αρχαία μας παράδοση.

Παράδειγμα, η λέξη «ούγια», η οποία προέρχεται από την αρχαία λέξη «ώα» ή (ασυναίρετη) «ωία», και επειδή το «ωμέγα» είναι δύο «όμικρον» μας κάνει «ου», οπότε «ουία», αλλά χάρην ευφωνίας παίρνει ένα «γάμα» κι έτσι έχουμε «ουγία», και «ούγια» ανεβαίνοντας ο τόνος.», ακόμη ανέφερε πως: «Η Υφαντική Τέχνη κατά την αρχαιότητα είχε φτάσει σε πολύ υψηλά επίπεδα, θα τολμήσω να πω μέσα από τις μελέτες μου και στα όρια της Επιστήμης. Ήταν μία ολοκληρωμένη τέχνη, που ενώ εμείς υφαίναμε στα κατώγια, εκείνοι ύφαιναν στα ανώγεια, αλλά και γι’ αυτό υπάρχει η εξήγηση.» και ολοκλήρωσε την εισήγησή της λέγοντας πως: «Τελειώνοντας, πάλι με τους μύθους, θα σας θυμίσω ότι για την Υφαντική εμείς γνωρίζουμε ότι την έδωσε στους ανθρώπους η θεά Αθηνά, η θεά της Σοφίας, και, μάλιστα, πρώτη απ’ όλες τις Τέχνες αυτήν. Ας αναρωτηθούμε γιατί πρώτη από την αρχιτεκτονική, από την ιατρική, από τη γλυπτική κ.λπ.. Μήπως επειδή είναι είδος πρώτης ανάγκης η ένδυση;

Μα και πριν οι άνθρωποι εκαλύπτοντο, δεν ενδύοντο, όμως, κατ’ αυτόν τον τρόπο. Δηλαδή, ποιον τρόπο; Της ένωσης των ινών και ύστερα της ένωσης της κρόκης και του στήμονος, δηλαδή, του υφαδιού και του στημονιού. Η ενοποιητική δύναμη που είπαμε. Βλέπετε, αυτό λέγεται ύφασμα, ενώ υπάρχει κι άλλος τρόπος να καλυφθούμε και όχι να ενδυθούμε. Ο τρόπος αυτός είναι όχι της κλωστοϋφαντουργίας, αλλά της συγκόλλησης των ακατάστατων συνθετικών ινών, που σημαίνει την κατάργηση τελείως της υφαντικής τέχνης. Κάτι που προωθούν αρκετά αφανώς σήμερα. Έχω εδώ δύο τέτοια αντικείμενα (Σημ.: Η ομιλήτρια επέδειξε τα αντικείμενα). Ένα υφασμένο με νήματα και ένα συγκολλημένο με συνθετικές ίνες, που έχει μπει πλέον στη ζωή μας αρκετά και χωρίς να έχουμε αντίληψη αυτής της διαφοράς. Και για να φτάσουμε στο υφαντό, στο αντικείμενο δηλαδή της υφαντικής τέχνης, πολλές άλλες τέχνες συνεργάζονται.».

Επίσης, στην εκδήλωση, στην οποία παραβρέθηκαν μεταξύ άλλων ο Πρόεδρος του Ιωνικού Συνδέσμου κ. Γιάννης Κοντίτσης και ο Αντιπρόεδρός του κ. Λάζαρος Βουδούρης, η κ. Σγούρου, εκ μέρους του Δ.Σ. του Συλλόγου «ΗΛΑΚΑΤΕΙΑΙ», επέδωσε στην παρούσα υπεραιωνόβια «μαέστρο» του αργαλειού, κ. Ιωάννα Πρωίου-Δημητριάδου, μία τιμητική πλακέτα, ως ελάχιστη ένδειξη αναγνώρισης για την πολύχρονη προσφορά της στη διάσωση και στη διάδοση της ελληνικής Υφαντικής Τέχνης, καθώς και για τη συνεισφορά της στην πολιτιστική μας κληρονομιά.

 

Παναγιώτα Σούγια

 

Η Πρόεδρος του Συλλόγου Υφαντικής Τέχνης «ΗΛΑΚΑΤΕΙΑΙ», κ. Μαρία Σγούρου

 

Η κ. Σγούρου, εκ μέρους του Δ.Σ. του Συλλόγου «ΗΛΑΚΑΤΕΙΑΙ», επέδωσε στην παρούσα υπεραιωνόβια «μαέστρο» του αργαλειού, κ. Ιωάννα Πρωίου-Δημητριάδου, μία τιμητική πλακέτα

 



Καταχωρήθηκε την: 10/06/2018
Newsletter
Θέλω να ενημερώνομαι
Διαγράψτε με
Η Πόλη μας
 
Οι σύλλογοι μας
 
Η ιστορία μας
 
Η Αγορά μας
 
Σας ενδιαφέρουν
 
Κέντ. Ενημ. Καταναλωτών
 
 
Copyright 2001-2006 IQ Επικοινωνίες
Συμβατότητα με τα πρότυπα:  Valid HTML 4.01 Transitional  Valid CSS!