Νέα Ιωνία Αττικής
IoniaNet  


Poll ID does not exist.
Για την σωστή ανάγνωση του website πρέπει να έχετε εγκατεστημένα στον υπολογιστή σας, τα παρακάτω προγράμματα.


ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΑΠΟ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΦΟΡΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ "ΠΟΔΟΝΙΦΤΗ"  
Τα νέα της πόλης μας

1993:Ιωνιώτες διαμαρτύρονται για το μπάζωμα του Ποδονίφτη στην πόλη μας

ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΑΠΟ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΦΟΡΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ "ΠΟΔΟΝΙΦΤΗ"

Η ΙΟΝΙΑΝΕΤ προσκλήθηκε να παραστεί και να καλύψει δημοσιογραφικά εκδήλωση (11/05) του Συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του 129ου δημοτικού σχολείου Αθήνας (Προμπονά 44) στην οποία συμμετείχαν οι συλλογικότητες: ΠΟΔΟΝΙΦΤΗΣ SOS, ΠΟΔΟΝΙΦΤΗΣ ρε(ύ)μα κριτικής των καιρών και δράσης, στέκι Π Χώρος Κινημάτων, Αλληλεγγύης και Πολιτισμού. Θέμα της εκδήλωσης η διάσωση του ρέματος του Ποδονίφτη ενάντια στο σχεδιαζόμενο έργο της διευθέτησης από την Περιφέρεια Αττικής.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΔΟΝΙΦΤΗ

Για να μπούμε στο κλίμα δημοσιεύουμε ένα ενδιαφέρον ενημερωτικό άρθρο της κ. Δέσποινα Σπανούδη - www.kokkoi.gr

Ο τραγικός απολογισμός της πλημμύρας της Μάνδρας, έφερε αναπόφευκτα στο προσκήνιο τη συζήτηση για το τι απέγιναν τα πολλά ποτάμια και τα πάρα πολλά ρέματα της Αθήνας. Για να ξαναθυμηθούμε όλοι, ότι η βασική αντίληψη που καθόρισε την διαχείρισή τους ήταν… να τα καταργήσουμε. Είτε απλώς μπαζώνοντας και χτίζοντας, είτε «αξιοποιώντας» τα ως δωρεάν χώρους για να τα μετατρέψουμε σε δρόμους, πλατείες κλπ, δημιουργώντας κλειστούς ή ανοιχτούς τσιμενταύλακες, μετακινώντας τις κοίτες και κάνοντας εκτροπές. Τα όποια αντιπλημμυρικά έργα, τα έργα διαχείρισης και τα δίκτυα ομβρίων αντιμετώπισαν το νερό σαν κάτι από το οποίο πρέπει να απαλλαγούμε, προσπαθώντας έστω και χωρίς επιτυχία να το οδηγήσουν γρήγορα προς τη θάλασσα. Έτσι το πλούσιο υδρογραφικό δίκτυο της Αττικής «εξαφανίστηκε» και η μεγαλούπολη μεταφέρει με φαραωνικής κλίμακας έργα, νερό από τον Μόρνο και τον Εύηνο που το χρησιμοποιούμε όχι μόνο για ύδρευση αλλά και για άρδευση, βιομηχανική χρήση κλπ.

Ο Ποδονίφτης είναι ο μεγαλύτερος παραπόταμος του Κηφισού και ένα από τα τελευταία ποτάμια που διατηρεί ένα σημαντικό τμήμα του σε φυσική μορφή. Από τη δεκαετία του 60 άρχισαν να εκπονούνται μελέτες για την κάλυψη του ποταμού, σημαντικό μέρος των οποίων έχει ήδη υλοποιηθεί. Από τα 208 χλμ του Ποδονίφτη το 1893, μόλις τα 44 παρέμεναν ακόμη ανοιχτά το 1995 (Σώρρας 2004). Από αυτά, κάποια τμήματα παραμένουν σε φυσική κοίτη: από τις πηγές στην Πεντέλη, συνεχίζει στη ρεματιά Χαλανδρίου και στη συνέχεια καλύπτεται. Αναδύεται πάλι στη Φιλοθέη και καλύπτεται στην Ν. Ιωνία. Εμφανίζεται στη Ν. Φιλαδέλφεια όπου συμβάλει και με τον παραπόταμο Γιαμπουρλά και στην Ν. Χαλκηδόνα όπου εκβάλει στον Κηφισό.

Το ποτάμι συνδέθηκε τόσο με την πρώιμη ανάπτυξη μεγάλων μονάδων κλωστουφαντουργίας όσο και με την δημιουργία των προσφυγικών οικισμών, που χρησιμοποίησαν όχι μόνο το νερό, αλλά και τη λάσπη από τις όχθες του στην οικοδόμηση των σπιτιών τους.  Παρά τις ανθρωπογενείς παρεμβάσεις διατηρεί τη φυσική του μορφή σε ένα μικρό τμήμα μήκους 800 μέτρων που αποτελεί το φυσικό όριο ανάμεσα στους Δήμους Αθηναίων και Ν. Φιλαδέλφειας –Ν. Χαλκηδόνας. Είναι λοιπόν το μοναδικό ποτάμιο οικοσύστημα του Δήμου της Αθήνας, ίσως το τελευταίο κεντρικό σημείο που μπορεί κανείς να έχει μια εμπειρία του πως ήταν η φύση και τα ποτάμια πριν τα σκεπάσει όλα η τσιμεντούπολη. Οι όχθες του Ποδονίφτη είναι σκεπασμένες με πυκνή υδροχαρή βλάστηση που φιλοξενεί πολλά είδη φυτών και δένδρων. Η μικρή αυτή όαση αποτελεί καταφύγιο για μια πλούσια πανίδα (πτηνά, αμφίβια, ψάρια κλπ) μέρος της οποίας αποτελείται από προστατευόμενα είδη.  Η πράσινη ζώνη, συνεχίζεται μέσω και του παραποτάμου Γιαμπουρλά που διατηρεί και αυτός την φυσική του κοίτη σε μήκος 250 μέτρων και φθάνει ως το Άλσος της Ν. Φιλαδέλφειας συνθέτοντας ένα δίκτυο μοναδικής αξίας για την ποιότητα του περιβάλλοντος της ευρύτερης περιοχής.

Αυτό ακριβώς το μικρό φυσικό τμήμα του Ποδονίφτη, αποτελεί ανορθογραφία που πρέπει να διορθωθεί σύμφωνα με την μελέτη που παρουσίασε η Περιφέρεια Αττικής και η οποία προβλέπει την κατάργηση του ποταμού, το ξήλωμα όλης της βλάστησης και τη δημιουργία ενός ορθογωνικού αγωγού από οπλισμένο σκυρόδεμα. Η επίκληση της αντιπλημμυρικής προστασίας αρκεί κατά τους σχεδιαστές για να δικαιολογήσει αυτή την εύκολη και ομοιόμορφη επέμβαση: τσιμέντο να γίνει. Η ευκολία φαίνεται και από το γεγονός ότι η μελέτη δεν εναρμονίζεται με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο. Απλώς παίρνει μια αρκετά παλαιότερη μελέτη που προέβλεπε κλειστό αγωγό και αφαιρεί το καπάκι, εμφανίζοντάς το ως μεγάλη …οικολογική παραχώρηση.

Το θέμα κινητοποίησε μια ομάδα ενεργών πολιτών της περιοχής και τον σύλλογο Ροή/πολίτες υπέρ των ρεμάτων, οι οποίοι προσπάθησαν από το καλοκαίρι να σταματήσουν ένα μικρότερης κλίμακας έργο με συρματοκιβώτια που εκτελεί στο ίδιο σημείο η Περιφέρεια. Στη συνέχεια πήρε τη σκυτάλη ο Δήμος Ν. Φιλαδέλφειας – Ν.Χαλκηδόνας, που με αφορμή τη συζήτηση για την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), ξεκίνησε καμπάνια ενημέρωσης των κατοίκων. Μεταξύ άλλων οργανώθηκε επιστημονική ημερίδα στις 11/12/2017 και ανοιχτή επιτροπή διαβούλευσης στις 15/5. Και στις δύο εκδηλώσεις συμμετείχαν πολλοί κάτοικοι της περιοχής, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων δήλωσε ότι επιθυμεί το ποτάμι να καθαριστεί και να αναδειχθεί και όχι να καταστραφεί. Επιστέγασμα αυτής της διαδικασίας ήταν η πανηγυρική ομόφωνη απόρριψη της ΜΠΕ από το Δημοτικό Συμβούλιο Ν. Φιλαδέλφειας – Ν. Χαλκηδόνας. Ας σημειωθεί ότι ο Δήμος Αθηναίων, δεν ενημέρωσε τους δημότες του και στα …μουλωχτά πήρε μια θετική απόφαση στην Επιτροπή Ποιότητας Ζωής.

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ

H εκδήλωση ξεκίνησε  με πρόλογο του κ. Δημήτρη Πετρόπουλου, μέλους του Συλλόγου γονέων του σχολείου ο οποίος ανέφερε.

«Σήμερα, βρισκόμαστε σε μια διαδικασία διαβούλευσης που περιλαμβάνει έργα τα οποία θα αλλάξουν τον χαρακτήρα της περιοχής. Αυτή η διαδικασία διαβούλευσης θα έπρεπε να ενταχθεί στα σχολεία, να την μάθουν τα παιδιά, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί, αλλά και όλοι οι άνθρωποι που γνωρίζουν την περιοχή. Υπάρχουν οι προτάσεις της Περιφέρειας Αττικής, αλλά υπάρχουν και άλλες, εναλλακτικές λύσεις. Η βιοποικιλότητα, το πράσινο και οι διαδρομές που προσφέρει ο Ποδονίφτης μπορούν να ενταχθούν στην πόλη, προς όφελος της τοπικής κοινωνίας, των κατοίκων και του περιβάλλοντος.

ΟΜΙΛΙΕΣ

Στη συνέχεια μίλησε ο Κώστας Παπακώστας, Πολιτικός Μηχανικός, Ανεξάρτητος Δημοτικός Σύμβουλος Νέας Ιωνίας, μέλος «ΠΟΔΟΝΙΦΤΗ ρε(ύ)μα κριτικής των καιρών και δράσης».

Κώστας Παπακώστας

Πριν από λίγες εβδομάδες, με πρωτοβουλία του «Ποδονίφτη S.O.S», κατορθώσαμε να πραγματοποιήσουμε έναν περίπατο μέσα στο ρέμα και την επίμαχη περιοχή όπου προγραμματίζεται να γίνει το έργο του εγκιβωτισμού του ρέματος από την Περιφέρεια. Πρόκειται στην πραγματικότητα για περίπου 800 μέτρα και διαπιστώσαμε μια τελείως διαφορετική εικόνα: ήμασταν περίπου 60 άτομα – μικροί και μεγάλοι – όπου η διάσχιση που κάναμε ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία και παράθεση διαφορετικών εικόνων, ήχων, μυρωδιών και οπτικών ερεθισμάτων, τα οποία – όσοι έχουν μια στοιχειώδη επαφή με το ρέμα – θα πρέπει να γνωρίζουν ότι είναι στοιχεία που συνεχώς ανασυντίθενται και αναπαράγονται. Είδαμε και εμείς οι ίδιοι, αλλά και ο κόσμος που για πρώτη φορά έμπαινε στη διαδικασία να διασχίσει ένα ρέμα σε αστική περιοχή, ότι το ρέμα είναι φυσική γλυπτική μορφή, εξαιρετικά δυναμική - λόγω της διάσχισης που έχει το υγρό στοιχείο, μεταβαλλόμενη και εξελισσόμενη στην πάροδο των εποχών.

Ο Ποδονίφτης δεν είναι μόνο μια συνάθροιση κάποιων καρέ εικόνων, οι οποίες έχουν μια μοναδική ομορφιά μέσα σε ένα αστικό περιβάλλον. Παρατηρήσαμε και εμείς και τα παιδιά που ήταν μαζί μας, ότι είναι μια ενδυνάμωση των αισθήσεων και των συναισθημάτων. Πραγματικά, ο οποιοσδήποτε το βιώνει, αντιλαμβάνεται ότι  το ρέμα του Ποδονίφτη είναι ένα φυσικό τοπίο σε αυτή την περιοχή, το οποίο τοπίο είναι πλουσιότερο από την εικόνα του.

Υπάρχει μια σειρά από άλλους παράγοντες που μπορεί να αντιληφθεί όποιος επισκέπτεται το ρέμα· αντιλαμβάνεται ότι εκεί μέσα υπάρχει μια άλλη διάσταση του χρόνου, μια άλλη αντίληψη, προσλαμβάνει διαφορετικά το ρέμα σε σύγκριση με το υπόλοιπο αστικό τοπίο, υπάρχει μια χωροχρονική παύση από τους περιβάλλοντες ρυθμούς της πόλης.

Στο εξωτερικό, κυριαρχεί μια διαφορετική αντίληψη για τα ρέματα, τα ποτάμια, το υγρό στοιχείο. Είναι φιλικότερα προς τον άνθρωπο και δεν έχουν εγκαταλειφθεί, δεν έχουν βανδαλιστεί όπως συμβαίνει στη χώρα μας. Οι προσεγγίσεις που γίνονται από την κοινωνία είναι αισθητηριακές· γίνονται με όλες τις αισθήσεις.

Ο Ποδονίφτης είναι ένα ρέμα – ποτάμι (ανάλογα με τον χαρακτηρισμό που θέλουμε να του δώσουμε), ένας χώρος που «φορτίζεται» και με άλλα πράγματα. Ο Ποδονίφτης έχει ιδιαίτερο ιστορικό βάρος διότι πάνω στις όχθες του οικοδομήθηκαν οι προσφυγικές συνοικίες, που μετά κατέστησαν Δήμοι, όπως συνέβη με το Δήμο Νέας Ιωνίας και το Δήμο Φιλαδελφείας και το κομμάτι εδώ του Δήμου Αθηναίων. Η ύπαρξη του ρέματος συμφύεται με τη μνημειακή του διάσταση, η οποία μπορεί να μην υπάρχει ιδιαίτερα στο κομμάτι εδώ, αλλά στη Νέα Ιωνία είναι πάρα πολύ έντονη. Συμφύεται με στοιχεία του βιομηχανικού πολιτισμού, διότι στις όχθες του ρέματος οικοδομήθηκαν βιομηχανικοί χώροι που κάποτε άκμαζαν και ήταν συστατικά στοιχεία της φυσιογνωμίας των πόλεών μας. Είναι ένα σύστημα που προσφέρεται για ποικίλους ιστορικούς και άλλους αναστοχασμούς. Το ρέμα έχει και άλλες λειτουργίες, ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία και τα χαρακτηριστικά του κάθε πολίτη. Είναι απόδραση από τα «κελύφη» της πόλης που ζούμε, μια υπέρβαση.

Και δεν είναι όπως το προσλαμβάνει το κράτος, οι υπηρεσίες του, η Περιφέρεια. Ένα πράγμα, το οποίο συνδέεται με μια αστική ενόχληση, διότι όταν όλο αυτό εκλαμβάνεται από την πολιτεία ως ένα αντιπλημμυρικό έργο, σημαίνει ότι η διάσταση που αποδίδει στο προγραμματιζόμενο έργο δεν έχει καμία σχέση με το τι πραγματικά βιώνουμε όταν βρισκόμαστε μπροστά σε ένα φυσικό περιβάλλον, το οποίο έχει σχέση με αυτού του είδους τα ρεμάτια και παραρεμάτια συστήματα. Δηλαδή, με αυτή την εισβολή στην άγρια φύση, όπως είναι τώρα ο Ποδονίφτης, η οποία μπαίνει μέσα στον αστικό χώρο, αυτό το φυσικό τοπίο το οποίο δημιουργείται μέσα στον κατοικημένο χώρο το οποίο έχει, κατά τη γνώμη μου, μια εξαιρετικά μεγάλη σημασία, και είναι και μια τεράστια πρόκληση για τη σημερινή εποχή.

Προγραμματίζεται ο εγκιβωτισμός αυτών των 780 μ. του Ποδονίφτη, διαμέσω της τσιμεντοποίησης της κοίτης του, διότι προβάλλεται το επιχείρημα ότι είναι ένα αντιπλημμυρικό έργο το οποίο θα σώσει την πόλη από τα δεινά τα οποία επισωρεύουν κάποια πλημμυρικά φαινόμενα, από όμβρια κλπ., το οποίο βέβαια είναι ένα τεράστιο ψεύδος, αστήρικτο και καθόλου τεκμηριωμένο. Για το οποίο έχουμε αναφερθεί πάρα πολλές φορές, και ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα κιόλας ο Δήμος Φιλαδέλφειας με μια ημερίδα που είχε διοργανώσει, είχε καταδείξει πάρα πολλές διαστάσεις του συγκεκριμένου θέματος. Θα σας πω μόνο το εξής: η πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία βέβαια είναι και σε ευθεία ανταπόκριση με το άρθρο 24 του Συντάγματος, αναφέρει ότι τα ρέματα έχουν ζωτική σημασία για τον οικιστικό και το φυσικό περιβάλλον και προστατεύονται καθόλη τους της έκταση και ανεξάρτητα από τις διαστάσεις τους, ώστε να διατηρείται η φυσική τους κατάσταση και να διασφαλίζεται η επιτελούμενη από αυτά λειτουργία της απορρόφησης των υδάτων. Και η ίδια η Αποκεντρωμένη Διοίκηση της Αττικής, με έγγραφό της τον Απρίλιο του 2017, ζητούσε να εξετασθούν εναλλακτικές αντιπλημμυρικές λύσεις, οικολογικές και περισσότερο φιλικές προς το περιβάλλον και να τεκμηριωθούν με υδραυλικές μελέτες και να προχωρήσουν με μια διαβάθμιση που έβαλε, στο πως θα αντιμετωπιστεί στο βαθμό που προκύπτουν ανάγκες για την αντιπλημμυρική προστασία της περιοχής και ξεκινούσε από τις χωμάτινες διατομές και μετά πήγαινε σε όλες τις άλλες.

Από την άλλη μεριά, να σας αναφέρω ότι με βάση της ευρωπαϊκή οδηγία για τις πλημμύρες, ένα σχέδιο διαχείρισης των κινδύνων πλημμύρας των λεκανών απορροής των ποταμών του υδάτινου διαμερίσματος της Αττικής, από την οποία προκύπτει ότι (ακριβώς όπως διατυπώνεται για το ρέμα του Ποδονίφτη): με βάση τα αποτελέσματα της μοντελοποίησης για το τμήμα του ρέματος του Ποδονίφτη που εξετάζεται – έως το σημείο που φτάνουμε στην καλυμμένη κοίτη του – προκύπτει ότι για όλες τις περιόδους επαναφοράς δεν εμφανίζεται κανένα πλημμυρικό φαινόμενο. Και όταν οι Δημόσιες υπηρεσίες μελετούν περιόδους επαναφοράς πλημμυρικών φαινομένων, αφορούν στο τι θα συμβεί στα επόμενα πενήντα ή και εκατό χρόνια και δεν ξέρω αν η συγκεκριμένη μελέτη αφορούσε μέχρι και στα χίλια χρόνια. Δεν αναφέρεται κανένας κίνδυνος πλημμύρας του ρέματος. Δεν αναφέρεται κανένας κίνδυνος διότι αναφέρουν συγκεκριμένα ότι: η ευρύτερη κοίτη του ρέματος επαρκεί με τα αποτελέσματα όλων των διαφόρων διαστασιολογήσεων πλημμύρας, το πλημμυρικό φαινόμενο να περιορίζεται εντός της κοίτης του ρέματος.

Εμείς προσπαθήσαμε το προγραμματιζόμενο αυτό έργο από την Περιφέρεια, το οποίο είναι η τσιμεντοποίηση της κοίτης του ρέματος με έναν διπλό τσιμεντένιο αγωγό του οποίου κάθε ένα κομμάτι θα έχει φάρδος 5 μ. και ύψος 5,5 μ. και στη μέση θα υπάρχει ένα διαχωριστικό μπετονένιο τοιχίο πάχους 40 εκ. και ύψος 4,75. Αυτό δηλαδή το απόλυτα καταστροφικό έργο, γιατί δεν είναι μόνο ο εγκιβωτισμός είναι και η καταστροφή στην προρεμάτια και στη ρεμάτια ζώνη και κατά τη διάρκεια της κατασκευής, όπου κυριολεκτικά θα αποψιλωθεί κάθε ίχνος πανίδας και χλωρίδας, αυτό το έργο προσπαθήσαμε να το αντικρούσουμε και σαν συλλογικότητα που ασχολείται με το ζήτημα του ρέματος του Ποδονίφτη και καταθέσαμε μια αντίκρουση αυτής της περιβαλλοντικής μελέτης στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση.

Και θεωρούμε ότι αυτός ο τσιμεντένιος αγωγός, όπως εμφανίζεται στη μελέτη του έργου, έχει φυσικά πολύ μικρότερη διατομή από τη φυσική διατομή την οποία έχει το ρέμα. Και επιπλέον, δεν είναι μόνο ότι η φυσική διατομή του ρέματος έχει πολύ μεγαλύτερη διατομή είναι και ότι η μαιανδρικότητα που έχει το ρέμα και η βλάστηση η οποία υπάρχει μέσα κ.λπ. δημιουργούν όλες τις προϋποθέσεις ανάσχισης του πλημμυρικού ρεύματος και επιβραδύνουν τη ταχύτητα των όμβριων υδάτων, χώρια του ότι ένα μέρος από αυτά τα όμβρια ύδατα – στο βαθμό που δεν είναι τσιμεντένια η κοίτη του ρέματος, αλλά η φυσική του – καθιζάνε μέσα στη γη, στον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα και εμπλουτίζουν τον υδροφόρο ορίζοντα, πράγμα πολύ σημαντικό ιδιαίτερα τις σημερινές εποχές με όλα αυτά τα φαινόμενα των κλιματικών αλλαγών, όπου ο εμπλουτισμός του υδροφόρου ορίζοντα είναι πάρα πολύ σημαντικός. Επίσης, να πω ότι η Περιφέρεια δεν προχωράει σε καμία οριοθέτηση του ορίου του πλημμυρικού κύματος, δηλαδή να οριοθετήσει και να πει ότι είναι αυτά τα όρια του πλημμυρικού κύματος, το οποίο έχει υποχρέωση να κάνει, γιατί αυτό επιβάλλει κιόλας το θεσμικό πλαίσιο, δηλαδή πριν γίνει η οποιαδήποτε διαδικασία διευθέτησης ρεμάτων πρέπει να προηγείται η οριοθέτησή τους. Η Περιφέρεια δεν το επιχειρεί αυτό, αλλά ίσα ίσα με τον τρόπο που προγραμματίζει το συγκεκριμένο έργο, διατηρεί και μέσα στην κοίτη του ρέματος και όλες τις αυθαίρετες κατασκευές και όλες τις αυθαίρετες χρήσεις οι οποίες υπάρχουν μέχρι τώρα και στην διαδρομή αυτή που είχαμε κάνει σχετικά πρόσφατα είχαμε δει ποιες είναι οι καταπατήσεις που υπάρχουν μέσα στο ρέμα και πως γίνεται η διείσδυση για τη χρήση του συγκεκριμένου χώρου από διάφορα συμφέροντα.

Οι μελέτες που υπάρχουν μέχρι στιγμής για τον πλημμυρικό κίνδυνο, είναι μελέτες που έχουν γίνει τις δεκαετίες του ’60 και του ’70. Σε αυτές τις μελέτες, με περίοδο επαναφοράς τα 50 και τα 100 χρόνια, προέκυπτε τότε ότι οι υδραυλικές ροές οι οποίες υπήρχαν ήταν της τάξεως των 280 – 290 κυβικών μέτρων ανά δευτερόλεπτο (για περίοδο επαναφοράς τα 50 χρόνια) και 396 κυβικών μέτρων ανά δευτερόλεπτο (για περίοδο επαναφοράς τα 100 χρόνια). Η προγραμματιζόμενη δε τσιμεντένια κοίτη είναι προγραμματισμένη για 400 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Λέγαμε πριν ότι η φυσική κοίτη που υπάρχει, επαρκεί για πολύ μεγαλύτερες ποσότητες. Δεν μπήκανε σε καμία διαδικασία να κάνουνε επικαιροποιημένες μελέτες από τις οποίες να προκύπτει ποιες είναι οι υδραυλικές ροές οι οποίες θα υπάρχουν με περίοδο αυτούς τους χρόνους επαναφοράς, ποια θα είναι τα πλημμυρικά ρεύματα και αντιθέτως δε λάβανε υπόψη και το εξής πάρα πολύ σημαντικό στοιχείο: όταν έγιναν εκείνες οι μελέτες, η λεκάνη απορροής του ρέματος, δηλαδή από ποια σημεία του λεκανοπεδίου Αττικής μαζεύει νερά, ήταν της τάξεως των σχεδόν 80 τετραγωνικών χιλιομέτρων ενώ μετά την κατασκευή της Αττικής οδού, όπου όλα τα ανάντι όμβρια έχουν φύγει και τα έχουνε στείλει στο μεγάλο ρέμα της Ραφήνας, η λεκάνη απορροής του Ποδονίφτη έχει ταπεινωθεί πάρα πολύ σημαντικά και σήμερα είναι της τάξεως των 20 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Καταλαβαίνουμε δηλαδή ότι οι υδραυλικές του ροές είναι τουλάχιστον τέσσερις φορές χαμηλότερες από αυτές που υπήρχαν την περίοδο της μελέτης.

Εάν μπείτε στον κόπο να περπατήσετε μέσα στο ρέμα, θα δείτε όλη αυτή την εικόνα που περιέγραψα πριν. Υπάρχει μια οργιώδης βλάστηση, υπάρχουν υπεραιωνόβια δέντρα, υπάρχει μια ζώνη πρασίνου η οποία θυμίζει ζούγκλα, υπάρχει χλωρίδα και πανίδα που δεν έχουν αξιολογηθεί καθόλου από τη μελέτη περιβαλλοντολογικών επιπτώσεων και δεν λαμβάνεται καμία απολύτως μέριμνα για το τι θα συμβεί στο βαθμό που προχωρήσουμε προς τη διευθέτηση του ρέματος του Ποδονίφτη.

Στη συνέχεια μίλησε ο κ. Δημήτρης Ζαρρής, Πολιτικός Μηχανικός ΕΜΠ, Dic, Msc. Υδρολογίας, Μελετητής Υδραυλικών Έργων - γ.γ συλλόγου ΡΟΗ.

Δημήτρης Ζαρρής

Ο ομιλητής αναφέρθηκε στις δράσεις της ΡΟΗΣ για την προστασία των ρεμάτων που συνδυάζουν ακτιβισμό και επιστημονική γνώση. Ο κ. Ζαρρής αναφέρθηκε αναλυτικά στη σχετική νομολογία και απάντησε στο δίλλημα που τίθεται από κάποιους, αντιπλημμυρική προστασία ή περιβαλλοντική ανάδειξη, απαντώντας ότι μπορούν να γίνουν και τα δύο. Ο ομιλητής εξήγησε το φαινόμενο των πλημμυρών και γιατί η κοπή της βλάστησης στην κοίτη των ρεμάτων είναι επιβλαβής μιας και αυξάνει την ταχύτητα του νερού με αποτέλεσμα την καταστροφική υπερχείληση. Για την αντιμετώπισή τους πρότεινε «μαλακές» διευθετήσεις και έφερε αναλυτικά παραδείγματα από την Λευκωσία της Κύπρου. Τέλος ανέλυσε τα μειονεκτήματα της μελέτης της Περιφέρειας και πρότεινε σειρά έργων φυσικής ανάσχεσης.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Στην ενδιαφέρουσα συζήτηση παρενέβησαν πολίτες της περιοχής, από την Αθήνα, τη Ν. Φιλαδέλφεια - Ν. Χαλκηδόνα και τη Ν. Ιωνία. Ενδεικτικά ενδιαφέρον είχε η τοποθέτηση βιολόγου ο οποίος τεκμηρίωσε ότι για τα κουνούπια δεν είναι υπεύθυνα τα ρέματα, καθώς και άλλοι ομιλητές οι οποίοι με παραδείγματα ανέδειξαν  τη βλάβη που θα υποστεί το φυσικό και το οικιστικό περιβάλλον όλης της περιοχής. Από τους παρευρισκομένους Ιωνιώτες, παρεμβάσεις έκαναν η αρχιτέκτονας κ. Ουρανία Γαζέπη, ο δημοτικός σύμβουλος κ. Πρόδρομος Αβακουμίδης ο οποίος τόνισε την καταστροφή που έχει υποστεί ο Ποδονίφτης από τα μέχρι τώρα έργα της Περιφέρειας, θεωρώντας ότι εμποδίζουν την ορθή λύση πεπαλαιωμένες αντιλήψεις, συμφέροντα και το πολύπλοκο της δημιουργίας έργων προστασίας του ρέματος. Χαρακτηριστικά ήταν τα παραδείγματα που ανέφερε από δύο μεγαλουπόλεις, την Σεούλ και το Λος Άντζελες όπου οι καλυμμένοι με αυτοκινητόδρομους ταχείας κυκλοφορίας λεωφόροι, έδωσαν τη θέση τους στην ανάδειξη ρεμάτων και ποταμών, με αποτέλεσμα δημιουργία περιοχών εξαιρετικού φυσικού κάλλους. Στη συζήτηση που ακολούθησε παρενέβη και από την ΙΟΝΙΑΝΕΤ ο κ. Βασίλης Μαγκαναδέλλης ο οποίος έθεσε το θέμα της σωστής ενημέρωσης κατοίκων και φορέων για το θέμα των ρεμάτων, ώστε να αποτραπεί το έργο. (Σημ.: Η Ιωνιώτικη εφημερίδα ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ της οποίας συνεκδότης ήταν ο κ. Μαγκαναδέλλης , το 1993-4 είχε πρωτοστατήσει μαζί με άλλους Ιωνιώτες σε κινητοποιήσεις για το περιβαλλοντικό έγκλημα του μπαζώματος του ΠΟΔΟΝΙΦΤΗ στη Ν. Ιωνία. Μια θέση που επιβεβαιώθηκε με τις καταστροφικές πλημμύρες του 1994 στην πόλη μας).

Η συζήτηση ολοκληρώθηκε με την δέσμευση να συνεχιστεί η προσπάθεια  για την αποτροπή του σχεδιαζόμενου έργου της διευθέτησης από την Περιφέρεια Αττικής που θα καταστρέψει το ρέμα με απρόβλεπτες συνέπειες για την περιοχή.

Ρεπορτάζ-φωτό:Αλέξης Θαλασσινός

Σημ.:χρησιμοποιήθηκαν και μερικές φωτογραφίες από το

podoniftis-press.blogspot.com

 

Ας γνωρίσουμε όμως το ποτάμι που χαρακτήρισε και την πόλη μας (από σχετικό άρθρο του stoxasmos-politikh.blogspot.gr.

ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΔΟΝΙΦΤΗ

Το ρέμα του Ποδονίφτη ονομάστηκε έτσι από το ποδόλουτρο των στρατιωτών, οι οποίοι έκαναν τον τακτικό στρατιωτικό τους περίπατο στην περιοχή που ήταν τότε ακατοίκητη. Το ρέμα αυτό είναι προς τα κατάντη παραπόταμος του Κηφισού και στα ανάντη δέχεται τα νερά του ρέματος Χαλανδρίου και μικρών ρεμάτων από τη Φιλοθέη. Οι απαρχές του (ρέμα Χαλανδρίου, Πολυδρόσου, Βριλισσίων, Μελισσίων κ.ά) βρίσκονται κοντά στην μονή Πεντέλης. Σήμερα οι πηγές του έχουν στερέψει. Στη συνέχεια παίρνει κατεύθυνση προς το Χαλάνδρι, όπου δέχεται τα νερά ενός μικρού παραπόταμου, που ξεκινάει από την περιοχή της Δούκισσας της Πλακεντίας. Σε αυτή την περιοχή η κοίτη του είναι μικρή και μπαζωμένη. Πιο κάτω έχει σκεπαστεί από ένα δρόμο και η πορεία του κοντά στο Νομισματοκοπείο και ως τη λεωφόρο Κηφισίας είναι υπόγεια. Στη Φιλοθέη διατηρεί τη φυσική του ομορφιά. Στη Νέα Ιωνία το ποτάμι είναι τώρα δρόμος. Στη Νέα Φιλαδέλφεια-Ν.Χαλκηδόνα ο Ποδονίφτης είναι ακόμη καταπράσινος και στις όχθες του υπάρχουν λεύκες, πλατάνια, πεύκα, καλαμιές, ευκάλυπτοι και πικροδάφνες. Ένας άλλος κλάδος του Ποδονίφτη, ξεκινά από τις βόρειες παρυφές του Υμηττού, συμβάλλει αρχικά με το ρέμα Βριλησσίων και στη συνέχεια ενώνεται με το ρέμα Χαλανδρίου σχηματίζοντας την κύρια μισγάγγεια του Ποδονίφτη. Ακολούθως, ο κύριος κλάδος αλλάζει διεύθυνση στρεφόμενος δυτικά και κατά την διαδρομή του ενώνεται με τα επίσης σημαντικά ρέματα Αμαρουσίου και Μαγκουφάνας (Μεταμόρφωση). Στη συνέχεια, ο Ποδονίφτης στρέφεται ξανά νοτιοδυτικά  και αφού δεχθεί τα νερά του ρέματος Γιαμπουρλά και του κλειστού αγωγού της Λαμπρινής συμβάλλει με τον Κηφισό στην περιοχή "Τρεις Γέφυρες". Η περιοχή εθεωρείτο εξοχή και τόπος εκδρομής για τους παλιούς Αθηναίους μέχρι το 1940. Στις όχθες του υπήρχε πυκνή βλάστηση, στην οποία έβρισκαν καταφύγιο χιλιάδες πουλιά. Ήταν καθαρός με πόσιμο νερό μέχρι το 1928. Οι νοικοκυρές έπλεναν τα ρούχα τους μέχρι το 1944. Το «τριπόταμο», η συμβολή του ποταμού με τους δύο κυριότερους παραποτάμους του, το ρέμα του Χαλανδρίου (ο αρχαίος Βριλησσός) και το ρέμα του Αμαρουσίου, δεν υπάρχει πια. Ευτυχώς που το ρέμα του Χαλανδρίου και το ρέμα του Αμαρουσίου διατηρούν ακόμη τα νερά τους και την κάποια ομορφιά τους. - Το ρέμα Πολυδρόσου ή ρέμα Χαλανδρίου ή ρέμα Πεντέλης-Χαλανδρίου ή Ρεματιά για τους ντόπιους, είναι μεγάλος σε μήκος χείμαρρος, με βαθιές κοίτες σε πολλές περιοχές που πότιζε τα παλαιότερα χρόνια την εύφορη γη των Χαλανδραίων. Πηγάζει από τις παρυφές της Πεντέλης, διατρέχει τα σημερινά Μελίσσια, Βριλήσσια και Χαλάνδρι, ενώνεται με άλλους χείμαρρους και ρέματα ανάμεσα στην περιοχή Φιλοθέης - Αλσούπολης και τελικά ενώνεται με το ρέμα του Ποδονίφτη στη Ν. Ιωνία.

 

Οι ομιλητές:από αριστερά, οι κύριοι Παπακώστας και Ζαρρής

 

Οι δημοτικοί σύμβουλοι Ν.Ιωνίας(ανεξάρτητοι)κ.κ. Αβακουμίδης και Παπακώστας

 

Ο κ. Δημήτρης Πετρόπουλος, μέλος του Συλλόγου γονέων του σχολείου, συντόνισε την εκδήλωση 

 

Ο κ.Παντέλογλου από τον "Κόσμο της Ν.Φιλαδέλφειας"

 

 

Η Σεούλ πρωτεύουσα της Ν.Κορέας με τους αυτοκινητόδρομους

 

Η Σεούλ μετά την ανάδειξη του ποταμού

 

Το ακάλυπτο κομμάτι  του Ποδονίφτη στην Φιλοθέη

 

Το ακάλυπτο κομμάτι του Ποδονίφτη στη Ν.Φιλαδέλφεια-Ν.Χαλκηδόνα

 

Έργα της Περιφέρειας στο ακάλυπτο κομμάτι του Ποδονίφτη στη Ν.Φιλαδέλφεια-Ν.Χαλκηδόνα

 

Η διαδρομή του Ποδονίφτη (ακάλυπτο κομμάτι)

 



Καταχωρήθηκε την: 31/05/2018
Newsletter
Θέλω να ενημερώνομαι
Διαγράψτε με
Η Πόλη μας
 
Οι σύλλογοι μας
 
Η ιστορία μας
 
Η Αγορά μας
 
Σας ενδιαφέρουν
 
Κέντ. Ενημ. Καταναλωτών
 
 
Copyright 2001-2006 IQ Επικοινωνίες
Συμβατότητα με τα πρότυπα:  Valid HTML 4.01 Transitional  Valid CSS!